Levâkihu’l-Envâr fî Tabakâti’l-Ahyâr.
(لواقح الأنوار في طبقات الأخيار.)

Name: Levâkihu’l-Envâr fî Tabakâti’l-Ahyâr.
Author: Şa‘rânî

İsim	Levâkihu’l-Envâr fî Tabakâti’l-Ahyâr.
İsim Orijinal	لواقح الأنوار في طبقات الأخيار.
Yazar	Şa‘rânî
Yazar Orijinal	الشعراني، أبو المواهب عبد الوهاب بن أحمد بن علي المصري الأنصاري
Konu	Biyografi / Dini liderler, düşünürler, görevliler / Biyografi, şecere, nişanlar (insignia).
Tür	Kitap
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Evet
Fiziksel Boyutlar	290x193-211x107 mm.
Kütüphane:	Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası	198059
Kayıt Numarası	198059
Lokasyon	Süleymaniye Kütüphanesi/Aşir Efendi
Tarih	1064.
Notlar	Eser adı baştaki Va sayfasında Tabakâtu Şa‘rânî olarak yazılmış, eser adının hemen altında Şa‘rânî hakkında bir dua cümlesi yer almıştır. Eser pek çok kere basılmış olmakla birlikte bu baskıların müellifin hasımları tarafından metne eklenen tartışmalı hususlar içerdiği düşünülmüş, ancak Abdurrahman Hasan Mahmud’un tahkikli neşri sayesinde bu kusurlardan arındırılmış bir baskısının gerçekleştiği kanısına varılmıştır. Eser el-Hac Ömer tarafından şerh edilmiş, Abdülkadir Akçiçek tarafından da Evliya Menkıbeleri adıyla Türkçe’ye tercüme edilmiştir.İç kapak sayfasında nüshanın demirbaş numarası yazılıdır. Baştaki Ia sayfasında eserin konusunu belirtir tarzda “Tarih” kelimesi yazılıdır. Yine aynı sayfada nüshanın ait olduğu koleksiyon adı, demirbaş numarası ve satır sayısı yazılıdır. Sondaki Ib sayfasında da nüshanın ait olduğu koleksiyon adı ve demirbaş numarası yazılıdır. Nüshanın pdf dosyasında 1a sayfasının peşinden 6b-10a sayfa aralığı; 10a’dan sonra 1b-6a sayfa aralığı geliyor, 6a’dan sonra ise 10b’ye geçiliyor ve 10b’den itibaren yaprak numaralandırması normal akışına devam ediyor. Nüshanın aslına bakıldığında sıralamada böyle bir atlamanın olmadığı görülüyor ki buradan anlaşılan elektronik nüshada/pdf dosyasında görünen kaymanın çekim kaynaklı olduğudur. Hint rakamlı numaralandırmada 2a sayfası için sayfa numarası olarak 1 yazıyor, yani bu sayfa için numara geriden veriliyor ve nüsha sonuna kadar Hint rakamlı numaralandırma olması gereken numaranın bir sayı gerisinden verilerek devam ediyor. Arap/Avrupa rakamlı numaralandırma ise nüshanın dizilimine uygun olmakla birlikte göründüğü kadarıyla her yaprakta belirtilmeyip sadece on yaprakta bir açıktan yazılıyor. Sayfa sonları müşirlidir. Biyografisi sunulacak alimin/sufinin isminin yazımında kırmızı mürekkep kullanılmıştır. Eserin bitiş sayfasında (Hint rakamlı numaralandırmayla 204a, Arap/Avrupa rakamlı numaralandırmayla 205a) istiktab kaydı yer alır, ancak istinsah eden kişinin adı ya anılmamıştır ya da karalandığından ötürü görünmemektedir.Baştaki Ib-IIIa arasında Abdülvehhâb b. Ahmed eş-Şa‘rânî’nin yaşamına ait bilgileri ve bazı sözlerini içeren; ayrıca ölümünden sonra yerine geçen oğlunun şeyhliği sırasında tekkesinin ne durumda olduğundan söz eden bir alıntı yer alır. Sonunda açıktan da belirtildiği üzere alıntının kaynağı Abdurra’ûf el-Münâvî’nin Tabakât’ıdır. Baştaki IIIb sayfasında, Mustafa Aşir Efendi, Şazeli tarikatındaki intisap silsilesini kaydetmiştir. Aşir Efendi’nin kendisine intisap ettiği şeyhten başlayarak geriye doğru sıraladığı isimler arasında nüshadaki eserin müellifi Şa‘rânî de yer alır. Daha sonra Aşir Efendi, hadisteki senedini, Şa‘rânî’ye ait rivayetlerin kendisine ulaşma yolunu, diğer bir deyişle kendisi ile Şa‘rânî arasındaki ravileri kaydetmiş. Baştaki Va sayfasında dua ve zikrin önemini belirten cümleler, sıkıntılı durumlarda okunması tavsiye edilen dualar, bazı dua ve zikirlerin geçtiği yerler, özellikle Ebu’l-Hasen eş-Şâzelî’ye atıflar vardır. Sayfanın sağ üst köşesinde Şa‘rânî’ye ait olduğu belirtilen Cevâhir ve Dürer eserinin adı yazılıdır. Bu eserden bir alıntıya yer verilmiş, ancak bu alıntı silikleştiği için okunamaz hale gelmiştir. Bu alıntının hemen altında, sayfa ortasında yazılı eser adının hemen üstünde dua, uzlet ve nefis muhaesebesi konulu bir söze yer verilmiştir. Baştaki Vb sayfasında özlü sözler, Türkçe beyitler, Muhammed Şazeli’ye ait olduğu belirtilen bir dua tavsiyesi vardır. 1a sayfasında “ârif” teriminin açıklaması mahiyetinde bir söz vardır. Aynı sayfada silikleştiği için okunamayan ancak sonunda tarih olarak 921 yazıldığı görülen bir ibare de mevcuttur. Sayfaların kenarlarında çeşitli işlevler gören pek çok not yazılıdır. Sayfa kenarlarında, (i) metinde işlenen konuyla doğrudan alakalı görünmeyen ve kaynağı da belirtilmemiş olan bazı not, açıklama, özlü söz, şiir ve çeşitli ibareler; (ii) metinde işlenen hususla ilişkili olan hadis rivayetleri; (iii) metinde geçen bir terim ya da işlenen konu hakkında ek bilgiler ya da sonunda herhangi bir kaynak belirtilmemiş açıklamalar; (iv) metindeki içeriğe işaret eden, belirli satır aralıklarında işlenen temaları belirten, paragraflama işlevi gören kelime ve terkipler; (v) metindeki içeriğe işaret etmenin diğer biçimleri olarak işarette bulunulan kesitin ilk kelimesi, baş kısmı, bir cümlesi ya da ilgili kısımda geçen bir eser ve müellifinin adı; (vi) metinde işarette bulunulan bir duanın tam hali, yine metinde geçen müphem bir kelimenin açıklaması; (vii) tashih kayıtları mevcuttur. Bazı sayfaların kenarlarında Şeyh Bedreddin’in “Vâridât” adlı eserinden metinde işlenen konulara ilişkin nakiller vardır. 90a’da sayfa kenarında da, metinde işlenen konu hakkında ayrıntılı bilgi edinmek için Vâridât’ın bir bölümüne başvurulmasını tavsiye eden bir not yer alır. Bazı sayfaların kenarlarında (71a,87b,90a), not sahibinin metindeki içeriği kendi zamanındaki durumla karşılaştırdığı, duygu veya düşünce belirten kısa değerlendirme cümleleri; 94a’da ise not sahibinin, metinde geçen bir hususa göndermede bulunarak kendi ruhani/manevi tecrübesinden söz ettiği bir not yer alır. 75b’de, sayfa kenarında, metinde bibliyografisi verilen alimin özelliklerine, eserlerine dair ek bilgiler içeren Türkçe bir not yer alır. 90a’da, sayfa kenarında, metinde yer alan bir tavsiyenin muhtevasının Türkçe olarak ifade edildiği bir not yer alır. Nüsha boyunca sayfa kenarında yer alan çeşitli nakil ve notların, özellikle de not sahibinin metinde aktarılan hususu kendi zamanındakiyle karşılaştırdığı (87b, 90a) ya da kendisine ait bir tecrübeden söz ettiği (88b) notların sonunda tarih olarak ortaklaşa 1069 yılının yazılı olduğu görülür. Nüshanın sonunda yer alan ve kayıt sahibinin kendi adını Numan olarak belirttiği mütalaa kaydının sonunda da tarih olarak 1069 yılı geçer. Bu ortaklıktan hareketle nüshada yer alan 1069 tarihli nakil ve notların sahibinin de eseri mütalaa eden Numan olduğu söylenebilir. Ayrıca her ne kadar sonunda yıl belirtilmemiş olsa da 5a’da sayfa kenarındaki bir notta, 189b’de sayfa kenarında yer alan duada ve 204a’da eserde geçen alim ve sufilerin toplam sayısının belirtildiği notta not sahibi kendisinden söz ederken Numan adını kullanmıştır. Sondaki Ib sayfasında kader ve ibadet konulu Türkçe iki beyit yazılıdır. Yine aynı sayfada Türkçe bir beytin altında vefat yeri ve tarihi bildiren bir not yer alır. Vefat tarihi olarak belirtilen tarihin Safer 1069 olması bu notun da 1069 tarihli mütalaa kaydının sahibi Numan’a ait olduğunu düşündürür. Müellif sahabeden kendi dönemine dek 400 küsur alim ve sufinin biyografisine yer vermiştir. Eserin bitiş sayfasında (Hint rakamlı numaralandırmayla 204a, Arap/Avrupa rakamlı numaralandırmayla 205a) kenarda yer alan nota göre eserde yer alanların sayısı 448’dir. Türü bakımından bir tabakat kitabı olan eser tasavvuf terimlerini de içerir.
Örnek Metin	(1a)الحمد لله الذي خلع على أوليائه خلع إنعامه فهم بذلك حامدون و اختصهم بمحبته و أقامهم في خدمته فهم على صلاتهم يحافظون (205b)و أما من اشتهر بالعبادة و الزهد و الورع كالشيخ أبي اسحق الشيرازي و الامام الغزالي و الامام الرافعي و الامام النووي رضي الله تعالى عنهم و رحمهم و رحمنا بهم فاكتفينا بشهرتهم رضي الله تعالى عنهم أجمعين
Tasnif numarası/Konu	922.97 / Biyografi / İslam dini
Koleksiyon no.	00267
Yaprak, satır, sütun sayısı	V+205+I yk., 31 st. ;
Cilt özellikleri	Miklepli, dövme salbek şemseli, zencirekli, vişnerengi meşin cilt.
Yazım şekli (Mensur/Manzum)	Mensur.
Alfabe ve yazı türü	Arap harfli- Nesih.
Telif yeri	Mısır.
Telif tarihi	15 Recep 952.
Kaynak/Referans	DİA, XXXVIII, 348
Temellük ve Vakıf kayıtları	Vakıf kaydı, Hafîd Efendi, Ebu’r-Refîd Mehmed b. Mustafa Âşir, 1a
Diğer kayıtlar	Eserin Şeyh Ahmed Kalburcu tarafından Kütahya’da istinsah ettirildiğine dair 1064 tarihli kayıt, 204aEserin Numan tarafından mütalaa edildiğine dair 1069 tarihli kayıt, 204a
Mühürler	Temellük mührü, Şeyhülislam Re’iszâde Âşir Efendi, Mustafa Âşir b. Mustafa er-Rûmî, “Min Kütübi’l-Fakîr ilallâhi’l-Kadîr Mustafa el-Âşir b. Mustafa er-Re’îs el-Fâzıl el-Bâhir”, 1161, 1a
İstinsah kaydı (Arap harfli)	(205b)استكتبه الفقير اليه احمد الشيخ قالبورجي من نسل غيبي سلطان --- أربع و ستين و ألف من الهجرة النبوية عليه أفضل التحية روزخضر كوتاهيه

Kaynağa git Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Aramaya Dön

Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Kaynağa git

Levâkihu’l-Envâr fî Tabakâti’l-Ahyâr.

(لواقح الأنوار في طبقات الأخيار.)

Yazar Şa‘rânî

Yazar Orijinal الشعراني، أبو المواهب عبد الوهاب بن أحمد بن علي المصري الأنصاري

Konu Biyografi / Dini liderler, düşünürler, görevliler / Biyografi, şecere, nişanlar (insignia).

Tür Kitap

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Evet

Fiziksel Boyutlar 290x193-211x107 mm.

Kütüphane Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Demirbaş Numarası 198059

Kayıt Numarası 198059

Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/Aşir Efendi

Tarih 1064.

Notlar Eser adı baştaki Va sayfasında Tabakâtu Şa‘rânî olarak yazılmış, eser adının hemen altında Şa‘rânî hakkında bir dua cümlesi yer almıştır. Eser pek çok kere basılmış olmakla birlikte bu baskıların müellifin hasımları tarafından metne eklenen tartışmalı hususlar içerdiği düşünülmüş, ancak Abdurrahman Hasan Mahmud’un tahkikli neşri sayesinde bu kusurlardan arındırılmış bir baskısının gerçekleştiği kanısına varılmıştır. Eser el-Hac Ömer tarafından şerh edilmiş, Abdülkadir Akçiçek tarafından da Evliya Menkıbeleri adıyla Türkçe’ye tercüme edilmiştir.İç kapak sayfasında nüshanın demirbaş numarası yazılıdır. Baştaki Ia sayfasında eserin konusunu belirtir tarzda “Tarih” kelimesi yazılıdır. Yine aynı sayfada nüshanın ait olduğu koleksiyon adı, demirbaş numarası ve satır sayısı yazılıdır. Sondaki Ib sayfasında da nüshanın ait olduğu koleksiyon adı ve demirbaş numarası yazılıdır. Nüshanın pdf dosyasında 1a sayfasının peşinden 6b-10a sayfa aralığı; 10a’dan sonra 1b-6a sayfa aralığı geliyor, 6a’dan sonra ise 10b’ye geçiliyor ve 10b’den itibaren yaprak numaralandırması normal akışına devam ediyor. Nüshanın aslına bakıldığında sıralamada böyle bir atlamanın olmadığı görülüyor ki buradan anlaşılan elektronik nüshada/pdf dosyasında görünen kaymanın çekim kaynaklı olduğudur. Hint rakamlı numaralandırmada 2a sayfası için sayfa numarası olarak 1 yazıyor, yani bu sayfa için numara geriden veriliyor ve nüsha sonuna kadar Hint rakamlı numaralandırma olması gereken numaranın bir sayı gerisinden verilerek devam ediyor. Arap/Avrupa rakamlı numaralandırma ise nüshanın dizilimine uygun olmakla birlikte göründüğü kadarıyla her yaprakta belirtilmeyip sadece on yaprakta bir açıktan yazılıyor. Sayfa sonları müşirlidir. Biyografisi sunulacak alimin/sufinin isminin yazımında kırmızı mürekkep kullanılmıştır. Eserin bitiş sayfasında (Hint rakamlı numaralandırmayla 204a, Arap/Avrupa rakamlı numaralandırmayla 205a) istiktab kaydı yer alır, ancak istinsah eden kişinin adı ya anılmamıştır ya da karalandığından ötürü görünmemektedir.Baştaki Ib-IIIa arasında Abdülvehhâb b. Ahmed eş-Şa‘rânî’nin yaşamına ait bilgileri ve bazı sözlerini içeren; ayrıca ölümünden sonra yerine geçen oğlunun şeyhliği sırasında tekkesinin ne durumda olduğundan söz eden bir alıntı yer alır. Sonunda açıktan da belirtildiği üzere alıntının kaynağı Abdurra’ûf el-Münâvî’nin Tabakât’ıdır. Baştaki IIIb sayfasında, Mustafa Aşir Efendi, Şazeli tarikatındaki intisap silsilesini kaydetmiştir. Aşir Efendi’nin kendisine intisap ettiği şeyhten başlayarak geriye doğru sıraladığı isimler arasında nüshadaki eserin müellifi Şa‘rânî de yer alır. Daha sonra Aşir Efendi, hadisteki senedini, Şa‘rânî’ye ait rivayetlerin kendisine ulaşma yolunu, diğer bir deyişle kendisi ile Şa‘rânî arasındaki ravileri kaydetmiş. Baştaki Va sayfasında dua ve zikrin önemini belirten cümleler, sıkıntılı durumlarda okunması tavsiye edilen dualar, bazı dua ve zikirlerin geçtiği yerler, özellikle Ebu’l-Hasen eş-Şâzelî’ye atıflar vardır. Sayfanın sağ üst köşesinde Şa‘rânî’ye ait olduğu belirtilen Cevâhir ve Dürer eserinin adı yazılıdır. Bu eserden bir alıntıya yer verilmiş, ancak bu alıntı silikleştiği için okunamaz hale gelmiştir. Bu alıntının hemen altında, sayfa ortasında yazılı eser adının hemen üstünde dua, uzlet ve nefis muhaesebesi konulu bir söze yer verilmiştir. Baştaki Vb sayfasında özlü sözler, Türkçe beyitler, Muhammed Şazeli’ye ait olduğu belirtilen bir dua tavsiyesi vardır. 1a sayfasında “ârif” teriminin açıklaması mahiyetinde bir söz vardır. Aynı sayfada silikleştiği için okunamayan ancak sonunda tarih olarak 921 yazıldığı görülen bir ibare de mevcuttur. Sayfaların kenarlarında çeşitli işlevler gören pek çok not yazılıdır. Sayfa kenarlarında, (i) metinde işlenen konuyla doğrudan alakalı görünmeyen ve kaynağı da belirtilmemiş olan bazı not, açıklama, özlü söz, şiir ve çeşitli ibareler; (ii) metinde işlenen hususla ilişkili olan hadis rivayetleri; (iii) metinde geçen bir terim ya da işlenen konu hakkında ek bilgiler ya da sonunda herhangi bir kaynak belirtilmemiş açıklamalar; (iv) metindeki içeriğe işaret eden, belirli satır aralıklarında işlenen temaları belirten, paragraflama işlevi gören kelime ve terkipler; (v) metindeki içeriğe işaret etmenin diğer biçimleri olarak işarette bulunulan kesitin ilk kelimesi, baş kısmı, bir cümlesi ya da ilgili kısımda geçen bir eser ve müellifinin adı; (vi) metinde işarette bulunulan bir duanın tam hali, yine metinde geçen müphem bir kelimenin açıklaması; (vii) tashih kayıtları mevcuttur. Bazı sayfaların kenarlarında Şeyh Bedreddin’in “Vâridât” adlı eserinden metinde işlenen konulara ilişkin nakiller vardır. 90a’da sayfa kenarında da, metinde işlenen konu hakkında ayrıntılı bilgi edinmek için Vâridât’ın bir bölümüne başvurulmasını tavsiye eden bir not yer alır. Bazı sayfaların kenarlarında (71a,87b,90a), not sahibinin metindeki içeriği kendi zamanındaki durumla karşılaştırdığı, duygu veya düşünce belirten kısa değerlendirme cümleleri; 94a’da ise not sahibinin, metinde geçen bir hususa göndermede bulunarak kendi ruhani/manevi tecrübesinden söz ettiği bir not yer alır. 75b’de, sayfa kenarında, metinde bibliyografisi verilen alimin özelliklerine, eserlerine dair ek bilgiler içeren Türkçe bir not yer alır. 90a’da, sayfa kenarında, metinde yer alan bir tavsiyenin muhtevasının Türkçe olarak ifade edildiği bir not yer alır. Nüsha boyunca sayfa kenarında yer alan çeşitli nakil ve notların, özellikle de not sahibinin metinde aktarılan hususu kendi zamanındakiyle karşılaştırdığı (87b, 90a) ya da kendisine ait bir tecrübeden söz ettiği (88b) notların sonunda tarih olarak ortaklaşa 1069 yılının yazılı olduğu görülür. Nüshanın sonunda yer alan ve kayıt sahibinin kendi adını Numan olarak belirttiği mütalaa kaydının sonunda da tarih olarak 1069 yılı geçer. Bu ortaklıktan hareketle nüshada yer alan 1069 tarihli nakil ve notların sahibinin de eseri mütalaa eden Numan olduğu söylenebilir. Ayrıca her ne kadar sonunda yıl belirtilmemiş olsa da 5a’da sayfa kenarındaki bir notta, 189b’de sayfa kenarında yer alan duada ve 204a’da eserde geçen alim ve sufilerin toplam sayısının belirtildiği notta not sahibi kendisinden söz ederken Numan adını kullanmıştır. Sondaki Ib sayfasında kader ve ibadet konulu Türkçe iki beyit yazılıdır. Yine aynı sayfada Türkçe bir beytin altında vefat yeri ve tarihi bildiren bir not yer alır. Vefat tarihi olarak belirtilen tarihin Safer 1069 olması bu notun da 1069 tarihli mütalaa kaydının sahibi Numan’a ait olduğunu düşündürür. Müellif sahabeden kendi dönemine dek 400 küsur alim ve sufinin biyografisine yer vermiştir. Eserin bitiş sayfasında (Hint rakamlı numaralandırmayla 204a, Arap/Avrupa rakamlı numaralandırmayla 205a) kenarda yer alan nota göre eserde yer alanların sayısı 448’dir. Türü bakımından bir tabakat kitabı olan eser tasavvuf terimlerini de içerir.

Örnek Metin (1a)الحمد لله الذي خلع على أوليائه خلع إنعامه فهم بذلك حامدون و اختصهم بمحبته و أقامهم في خدمته فهم على صلاتهم يحافظون (205b)و أما من اشتهر بالعبادة و الزهد و الورع كالشيخ أبي اسحق الشيرازي و الامام الغزالي و الامام الرافعي و الامام النووي رضي الله تعالى عنهم و رحمهم و رحمنا بهم فاكتفينا بشهرتهم رضي الله تعالى عنهم أجمعين

Tasnif numarası/Konu 922.97 / Biyografi / İslam dini

Koleksiyon no. 00267

Yaprak, satır, sütun sayısı V+205+I yk., 31 st. ;

Cilt özellikleri Miklepli, dövme salbek şemseli, zencirekli, vişnerengi meşin cilt.

Yazım şekli (Mensur/Manzum) Mensur.

Alfabe ve yazı türü Arap harfli- Nesih.

Telif yeri Mısır.

Telif tarihi 15 Recep 952.

Kaynak/Referans DİA, XXXVIII, 348

Temellük ve Vakıf kayıtları Vakıf kaydı, Hafîd Efendi, Ebu’r-Refîd Mehmed b. Mustafa Âşir, 1a

Diğer kayıtlar Eserin Şeyh Ahmed Kalburcu tarafından Kütahya’da istinsah ettirildiğine dair 1064 tarihli kayıt, 204aEserin Numan tarafından mütalaa edildiğine dair 1069 tarihli kayıt, 204a

Mühürler Temellük mührü, Şeyhülislam Re’iszâde Âşir Efendi, Mustafa Âşir b. Mustafa er-Rûmî, “Min Kütübi’l-Fakîr ilallâhi’l-Kadîr Mustafa el-Âşir b. Mustafa er-Re’îs el-Fâzıl el-Bâhir”, 1161, 1a

İstinsah kaydı (Arap harfli) (205b)استكتبه الفقير اليه احمد الشيخ قالبورجي من نسل غيبي سلطان --- أربع و ستين و ألف من الهجرة النبوية عليه أفضل التحية روزخضر كوتاهيه