Hâşiye alâ Şerhi'l-Mevâkıf. | Kütüphane.osmanlica.com
Aramaya Dön

Hâşiye alâ Şerhi'l-Mevâkıf.
(حاشية على شرح المواقف.)

İsim Hâşiye alâ Şerhi'l-Mevâkıf.
İsim Orijinal حاشية على شرح المواقف.
Yazar Hasan Çelebi b. Mehmed Şah b. Muhammed el-Bursevî el-Fenârî,
Yazar Orijinal حسن چلبى بن محمد شاه بن محمد البرسوي الفناري
Konu Din
Tür Kitap
Dil Arapça
Dijital Evet
Yazma Evet
Fiziksel Boyutlar 180x132,140x85 mm.
Kütüphane: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası 281479
Kayıt Numarası 281479
Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/İsmihan Sultan
Tarih 886.
Notlar Nüshanın sonunda yer alan telif kaydına ebced hesabıyla 886 tarihi düşürülmüştür. Müellifin son sözü olan “تَمَّمْتُهَا” ibaresinin ebced karşılığı 886’dır.Başlıklar ve “kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple yazılmıştır.Hâmiş ve satır aralarında tashihât, talikât ve şerhler bulunmaktadır.Hâmişlerde “minhu” (minhuvât) kayıtları yer almaktadır.Nüshada ta‘kībe kullanılmıştır.1a varağında “Ey rüzgar, cânânemizin perçemini saçıp savurma; divâne gönlümüzün zincirini sallayıp durma!” manasına gelen Farsça bir beyit yer almaktadır: اى باد مکش طره جانانه ما را *** زنجیر مجنبان دل دیوانه ما را Ḥâşiye ʿalâ Şerḥi’l-Mevâḳıf. Seyyid Şerîf el-Cürcânî’nin Şerḥu’l-Mevâḳıf adlı eserinin hâşiyesi olup 886 (1481) yılında tamamlanmıştır; müellif hattı nüsha Süleymaniye Kütüphanesi’nde kayıtlıdır (İsmihan Sultan, nr. 249). Arapzâde’nin eş-Şeḳāʾiḳ’ın kenarına düştüğü bir kayda göre Hasan Çelebi, Hocazâde’den kenarına hâşiyeler yazdığı Şerḥu’l-Mevâḳıf nüshasını ödünç almış, hâşiyeleri çok beğenince öğrencilerine paylaştırarak bir gecede kitabın tamamını istinsah ettirdikten sonra geri vermiş ve ardından kendisi bu hâşiyeyi telif etmiştir (Keşfü’ẓ-ẓunûn, II, 1891-1892). Hocazâde de II. Bayezid’in huzurunda, “Hasan Çelebi benim Şerḥu’l-Mevâḳıf üzerine yazdıklarımı alıp kendi hâşiyesine kattı” demiştir (Taşköprizâde, s. 137). Daha sonra Kınalızâde Ali Çelebi de bu hâşiye üzerine ta‘lîkāt yazmıştır (Keşfü’ẓ-ẓunûn, II, 1892). Hasan Çelebi’nin hâşiyesi, Şerḥu’l-Mevâḳıf ile birlikte İstanbul (1292, 1311, 1321) ve Kahire’de (1322, 1325) basılmıştır. Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA)
Örnek Metin (1b) بِسْمِ اللَّهِ ... وبه العون. قوله: فبسمل أولاً تيمُّناً، فإن قلت: ليس للبسملة مدخل في الإشارة المذكورة لأن البسملة مِمّا يطّرد في أوَّل كلِّ كتابٍ مِن كلِّ فنٍّ، ولا تحصل بها الإشارة إلى المقاصد ... قلت: تضمين من خطبة كتابه الإشارة إلى مقاصد عِلم الكلام إنَّما يستحسن هو ويعتد به، ويفيد تفوقاً في ابتداء الكتاب بعد رعاية التيمّن ببسم الله، فكأنه قال أراد التيمّنَ المذكور فَبَسْمَلَ (269b) قوله: وإنكارهم ... فيها دفع لما يرِد على كلام المصنِّف من أن المناسب على ما ذكره هو القُدري؛ بضم القاف، فأشار الشارحُ إلى أن إسناد أفعال العِباد إلى قدرتهم يتضمّن نفيَ القدرة فيها، فالتسمية باعتبار هذا المتضمن ... هذا آخر ما أردنا إيراده في حواشي المواقف؛ إن شاء الله تعالى أن يجعله خالصاً لوجهه ... ويجعله ذخرا ليوم الدين، والحد لله رب العالمين والصلاة على محمد وآله أجمعين. تمت بعون الله، وحسن التوفيق، وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَصَحْبِهِ أجمعين. فرغت من تحريرها تاريخها: تممتها
Tasnif numarası/Konu 297.4 / Akâid ve Kelâm
Koleksiyon no. 00249
Yaprak, satır, sütun sayısı 269 yk., 23 st. ;
Cilt özellikleri Ebru kaplı.
Yazım şekli (Mensur/Manzum) Mensur.
Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Talik.
Telif tarihi 886.
Kaynak/Referans Fihrisü’l-Mahtûtât el-Arabiyye ve’t-Türkiyye ve’l-Fârisiyye fî Mektebeti İsmihan Sultan, Dr. Mahmud Seyyid Dugaym - İlhâm Hamd el-Kuvârî, İdlib 1441/2020, II, 279-280.
Mühürler Vakıf mührü, Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa, “Vâkıfü’l-Kitâb Bâni’l-Medreseti’l-Fethiyye li-Üli’l-Elbâb Mehmed Paşa el-Vezîru’l-A‘zam fi’d-Devleti’s-Süleymâniye ve’s-Selîmiye min Âl-i Osmân Ebbedallâhu Te‘âlâ Mülkehum ilâ Âhiri’l-Ezmân”, 977, 1b-8a-269b.
Kaynağa git Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Aramaya Dön
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Kaynağa git

Hâşiye alâ Şerhi'l-Mevâkıf.

(حاشية على شرح المواقف.)
Yazar Hasan Çelebi b. Mehmed Şah b. Muhammed el-Bursevî el-Fenârî,
Yazar Orijinal حسن چلبى بن محمد شاه بن محمد البرسوي الفناري
Konu Din
Tür Kitap
Dil Arapça
Dijital Evet
Yazma Evet
Fiziksel Boyutlar 180x132,140x85 mm.
Kütüphane Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası 281479
Kayıt Numarası 281479
Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/İsmihan Sultan
Tarih 886.
Notlar Nüshanın sonunda yer alan telif kaydına ebced hesabıyla 886 tarihi düşürülmüştür. Müellifin son sözü olan “تَمَّمْتُهَا” ibaresinin ebced karşılığı 886’dır.Başlıklar ve “kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple yazılmıştır.Hâmiş ve satır aralarında tashihât, talikât ve şerhler bulunmaktadır.Hâmişlerde “minhu” (minhuvât) kayıtları yer almaktadır.Nüshada ta‘kībe kullanılmıştır.1a varağında “Ey rüzgar, cânânemizin perçemini saçıp savurma; divâne gönlümüzün zincirini sallayıp durma!” manasına gelen Farsça bir beyit yer almaktadır: اى باد مکش طره جانانه ما را *** زنجیر مجنبان دل دیوانه ما را Ḥâşiye ʿalâ Şerḥi’l-Mevâḳıf. Seyyid Şerîf el-Cürcânî’nin Şerḥu’l-Mevâḳıf adlı eserinin hâşiyesi olup 886 (1481) yılında tamamlanmıştır; müellif hattı nüsha Süleymaniye Kütüphanesi’nde kayıtlıdır (İsmihan Sultan, nr. 249). Arapzâde’nin eş-Şeḳāʾiḳ’ın kenarına düştüğü bir kayda göre Hasan Çelebi, Hocazâde’den kenarına hâşiyeler yazdığı Şerḥu’l-Mevâḳıf nüshasını ödünç almış, hâşiyeleri çok beğenince öğrencilerine paylaştırarak bir gecede kitabın tamamını istinsah ettirdikten sonra geri vermiş ve ardından kendisi bu hâşiyeyi telif etmiştir (Keşfü’ẓ-ẓunûn, II, 1891-1892). Hocazâde de II. Bayezid’in huzurunda, “Hasan Çelebi benim Şerḥu’l-Mevâḳıf üzerine yazdıklarımı alıp kendi hâşiyesine kattı” demiştir (Taşköprizâde, s. 137). Daha sonra Kınalızâde Ali Çelebi de bu hâşiye üzerine ta‘lîkāt yazmıştır (Keşfü’ẓ-ẓunûn, II, 1892). Hasan Çelebi’nin hâşiyesi, Şerḥu’l-Mevâḳıf ile birlikte İstanbul (1292, 1311, 1321) ve Kahire’de (1322, 1325) basılmıştır. Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA)
Örnek Metin (1b) بِسْمِ اللَّهِ ... وبه العون. قوله: فبسمل أولاً تيمُّناً، فإن قلت: ليس للبسملة مدخل في الإشارة المذكورة لأن البسملة مِمّا يطّرد في أوَّل كلِّ كتابٍ مِن كلِّ فنٍّ، ولا تحصل بها الإشارة إلى المقاصد ... قلت: تضمين من خطبة كتابه الإشارة إلى مقاصد عِلم الكلام إنَّما يستحسن هو ويعتد به، ويفيد تفوقاً في ابتداء الكتاب بعد رعاية التيمّن ببسم الله، فكأنه قال أراد التيمّنَ المذكور فَبَسْمَلَ (269b) قوله: وإنكارهم ... فيها دفع لما يرِد على كلام المصنِّف من أن المناسب على ما ذكره هو القُدري؛ بضم القاف، فأشار الشارحُ إلى أن إسناد أفعال العِباد إلى قدرتهم يتضمّن نفيَ القدرة فيها، فالتسمية باعتبار هذا المتضمن ... هذا آخر ما أردنا إيراده في حواشي المواقف؛ إن شاء الله تعالى أن يجعله خالصاً لوجهه ... ويجعله ذخرا ليوم الدين، والحد لله رب العالمين والصلاة على محمد وآله أجمعين. تمت بعون الله، وحسن التوفيق، وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَصَحْبِهِ أجمعين. فرغت من تحريرها تاريخها: تممتها
Tasnif numarası/Konu 297.4 / Akâid ve Kelâm
Koleksiyon no. 00249
Yaprak, satır, sütun sayısı 269 yk., 23 st. ;
Cilt özellikleri Ebru kaplı.
Yazım şekli (Mensur/Manzum) Mensur.
Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Talik.
Telif tarihi 886.
Kaynak/Referans Fihrisü’l-Mahtûtât el-Arabiyye ve’t-Türkiyye ve’l-Fârisiyye fî Mektebeti İsmihan Sultan, Dr. Mahmud Seyyid Dugaym - İlhâm Hamd el-Kuvârî, İdlib 1441/2020, II, 279-280.
Mühürler Vakıf mührü, Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa, “Vâkıfü’l-Kitâb Bâni’l-Medreseti’l-Fethiyye li-Üli’l-Elbâb Mehmed Paşa el-Vezîru’l-A‘zam fi’d-Devleti’s-Süleymâniye ve’s-Selîmiye min Âl-i Osmân Ebbedallâhu Te‘âlâ Mülkehum ilâ Âhiri’l-Ezmân”, 977, 1b-8a-269b.
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı yönlendiriliyorsunuz...

Lütfen bekleyiniz.