Nefhatü’l-Ezhâr
(نفحة الأزهار)

Name: Nefhatü’l-Ezhâr
Author: Nev‘îzâde Atâ’î

İsim	Nefhatü’l-Ezhâr
İsim Orijinal	نفحة الأزهار
Yazar	Nev‘îzâde Atâ’î
Yazar Orijinal	نوعي زاده عطائي، عطاء الله بن يحيى بن پيرعلي الإستانبولي
Konu	İslamiyetten sonra Türkçe şiir / Türk edebiyatı / Edebiyat ve retorik
Tür	Kitap
Dil	Türkçe
Dijital	Evet
Yazma	Evet
Kütüphane:	Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası	186925
Kayıt Numarası	186925
Lokasyon	Süleymaniye Kütüphanesi/Esad Efendi
Notlar	Nev‘îzâde Atâ’î’nin 1625 yılında Nizâmî’nin Mahzenü’l- Esrâr’ına nazîre olarak yazdığı mesnevisidir. Bu risâle mecmuanın ikinci risâlesidir.
Örnek Metin	(36b) بسم الله الرحمن الرحیم فهرس غرای كتاب كریم سرسخن نسخۀ نسخۀ نظم كریم ...كوهرسر تاج و كلام قدیم (106b) و مدی اولوب نظم خجته تمام كلك عطایی دییه تم الكلام
Tasnif numarası/Konu	811.24 / 16-18. yy.’da Türkçe şiir
Koleksiyon no.	02576-002
Alfabe ve yazı türü	Arap harfli-Nesih
Telif tarihi	15 Şâban 1034
Dil notu	Türkçe
Kaynak/Referans	DİA, IV, 40-42; Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, III, 95

Kaynağa git Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Aramaya Dön

Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Kaynağa git

Nefhatü’l-Ezhâr

(نفحة الأزهار)

Yazar Nev‘îzâde Atâ’î

Yazar Orijinal نوعي زاده عطائي، عطاء الله بن يحيى بن پيرعلي الإستانبولي

Konu İslamiyetten sonra Türkçe şiir / Türk edebiyatı / Edebiyat ve retorik

Tür Kitap

Dil Türkçe

Dijital Evet

Yazma Evet

Kütüphane Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Demirbaş Numarası 186925

Kayıt Numarası 186925

Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/Esad Efendi

Notlar Nev‘îzâde Atâ’î’nin 1625 yılında Nizâmî’nin Mahzenü’l- Esrâr’ına nazîre olarak yazdığı mesnevisidir. Bu risâle mecmuanın ikinci risâlesidir.

Örnek Metin (36b) بسم الله الرحمن الرحیم فهرس غرای كتاب كریم سرسخن نسخۀ نسخۀ نظم كریم ...كوهرسر تاج و كلام قدیم (106b) و مدی اولوب نظم خجته تمام كلك عطایی دییه تم الكلام

Tasnif numarası/Konu 811.24 / 16-18. yy.’da Türkçe şiir

Koleksiyon no. 02576-002

Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Nesih

Telif tarihi 15 Şâban 1034

Dil notu Türkçe

Kaynak/Referans DİA, IV, 40-42; Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, III, 95