Risâle fi’l-İstihlâf li’l-Hutbe ve’s-Salât fi’l-Cum‘a.
(رسالة في الإستخلاف للخطبة والصلاة في الجمعة.)

Name: Risâle fi’l-İstihlâf li’l-Hutbe ve’s-Salât fi’l-Cum‘a.
Author: Kemâlpaşazâde (İbn Kemâl)

İsim	Risâle fi’l-İstihlâf li’l-Hutbe ve’s-Salât fi’l-Cum‘a.
İsim Orijinal	رسالة في الإستخلاف للخطبة والصلاة في الجمعة.
Yazar	Kemâlpaşazâde (İbn Kemâl)
Yazar Orijinal	كمال پاشا زاده (ابن كمال)، شمس الدين أحمد بن سليمان بن كمال
Konu	Fıkıh ilmi / İslam dini ve İslam ilimleri.
Tür	Kitap
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Evet
Fiziksel Boyutlar	208x145-155x80 mm.
Kütüphane:	Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası	249307
Kayıt Numarası	249307
Lokasyon	Süleymaniye Kütüphanesi/Hacı Beşir Ağa (Eyüp)
Notlar	Bu risâle Ahmed Cevdet tarafından 1316 yılında “Resâ’ilü İbn Kemâl” adıyla yayınlanan eserin içerisinde yer almaktadır.1a’da mecmuanın tamamının fihristi bulunmaktadır. Söz başlarında ve cetvellerde kırmızı mürekkep kullanılmıştır. Sayfa altlarında müşirler bulunmaktadır. Eser, İbn Kemâl’in fıkıh alanında kaleme aldığı risâlelerindendir. Eserde halifenin emri ile tayin edilmiş bulunan imamın kendi yerine başka birisini vekil edip edemeyeceği meselesi ele alınmaktadır. Eser Molla Hüsrev'in hutbe meselesi hakkındaki görüşüne reddiye olarak telif edilmiştir.
Örnek Metin	(32b)بسم الله ... الحمد لوليه والصلوة على نبيه قال في الهداية وليس للقاضي ان يستخلف على القضاء الا ان يفوض اليه قلك بقلاف المأمور بإقامة الجمعة حيث يستخلف (33b)فأن الامام قاصد على إزالة الحدث وإقامة الصلوة قبل خروج الوقت ومن ههنا اتضح انا المراد من الاستخلاف لإقامه الجمعة الاستخلاف للخطبة لا الاستخلاف للصلوة كما توهمه القائل اسابق ذكره
Eser türü	Telif.
Tasnif numarası/Konu	297.541 / İbâdetler
Koleksiyon no.	00199-011
Yaprak, satır, sütun sayısı	32b-33b yk., 25 st.. ;
Yazım şekli (Mensur/Manzum)	Mensur.
Alfabe ve yazı türü	Arap harfli-Nesih.
Kaynak/Referans	Fikret Arslan, “Kemâl Paşazâde ve Eserleri,” Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Edebiyat Dergisi, s. 14 (2002): 170.
Mühürler	Vakıf mührü, Dârussaâde Ağası Hacı Beşir Ağa, “Yâ Beşîra men Eksera’l-Hayrât/Vallâhu Yağfiru’z-Zellât/Vakfun fî Sebîlillâh/Vakfun fî Sebîlillâh”, 1130, 1a, 120a, 224b

Kaynağa git Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Aramaya Dön

Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Kaynağa git

Risâle fi’l-İstihlâf li’l-Hutbe ve’s-Salât fi’l-Cum‘a.

(رسالة في الإستخلاف للخطبة والصلاة في الجمعة.)

Yazar Kemâlpaşazâde (İbn Kemâl)

Yazar Orijinal كمال پاشا زاده (ابن كمال)، شمس الدين أحمد بن سليمان بن كمال

Konu Fıkıh ilmi / İslam dini ve İslam ilimleri.

Tür Kitap

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Evet

Fiziksel Boyutlar 208x145-155x80 mm.

Kütüphane Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı

Demirbaş Numarası 249307

Kayıt Numarası 249307

Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/Hacı Beşir Ağa (Eyüp)

Notlar Bu risâle Ahmed Cevdet tarafından 1316 yılında “Resâ’ilü İbn Kemâl” adıyla yayınlanan eserin içerisinde yer almaktadır.1a’da mecmuanın tamamının fihristi bulunmaktadır. Söz başlarında ve cetvellerde kırmızı mürekkep kullanılmıştır. Sayfa altlarında müşirler bulunmaktadır. Eser, İbn Kemâl’in fıkıh alanında kaleme aldığı risâlelerindendir. Eserde halifenin emri ile tayin edilmiş bulunan imamın kendi yerine başka birisini vekil edip edemeyeceği meselesi ele alınmaktadır. Eser Molla Hüsrev'in hutbe meselesi hakkındaki görüşüne reddiye olarak telif edilmiştir.

Örnek Metin (32b)بسم الله ... الحمد لوليه والصلوة على نبيه قال في الهداية وليس للقاضي ان يستخلف على القضاء الا ان يفوض اليه قلك بقلاف المأمور بإقامة الجمعة حيث يستخلف (33b)فأن الامام قاصد على إزالة الحدث وإقامة الصلوة قبل خروج الوقت ومن ههنا اتضح انا المراد من الاستخلاف لإقامه الجمعة الاستخلاف للخطبة لا الاستخلاف للصلوة كما توهمه القائل اسابق ذكره

Eser türü Telif.

Tasnif numarası/Konu 297.541 / İbâdetler

Koleksiyon no. 00199-011

Yaprak, satır, sütun sayısı 32b-33b yk., 25 st.. ;

Yazım şekli (Mensur/Manzum) Mensur.

Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Nesih.

Kaynak/Referans Fikret Arslan, “Kemâl Paşazâde ve Eserleri,” Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Edebiyat Dergisi, s. 14 (2002): 170.

Mühürler Vakıf mührü, Dârussaâde Ağası Hacı Beşir Ağa, “Yâ Beşîra men Eksera’l-Hayrât/Vallâhu Yağfiru’z-Zellât/Vakfun fî Sebîlillâh/Vakfun fî Sebîlillâh”, 1130, 1a, 120a, 224b