Hâşiye alâ Hâşiyeti’l-Keşşâf an Hakâ’iki Gavâmizi’t-Tenzîl ve Uyûni’l-Ekâvîl fî Vücûhi’t-Te’vîl. | Kütüphane.osmanlica.com

Hâşiye alâ Hâşiyeti’l-Keşşâf an Hakâ’iki Gavâmizi’t-Tenzîl ve Uyûni’l-Ekâvîl fî Vücûhi’t-Te’vîl.
(حاشية على حاشية الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل وعيون الأقاويل في وجوه التأويل.)

İsim Hâşiye alâ Hâşiyeti’l-Keşşâf an Hakâ’iki Gavâmizi’t-Tenzîl ve Uyûni’l-Ekâvîl fî Vücûhi’t-Te’vîl.
İsim Orijinal حاشية على حاشية الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل وعيون الأقاويل في وجوه التأويل.
Yazar Hatîbzâde
Yazar Orijinal خطيب زاده، محيي الدين محمد بن إبراهيم القسطموني
Konu Tam tefsirler / Tefsir ilmi / İslam dini ve İslam ilimleri.
Tür Kitap
Dil Arapça
Dijital Evet
Yazma Evet
Fiziksel Boyutlar 160x90-muhtelifxmuhtelif mm.
Kütüphane: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası 247237
Kayıt Numarası 247237
Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/Gelibolulu Tahir
Notlar Eser, el-Keşşâf’ın Seyyid Şerif Cürcânî’ye ait haşiyesi üzerine Kemâlpaşazâde’nin yazdığı haşiyenin sayfa kenarında bulunmaktadır. Daha önce kaydı bulunmayan ve nüshada müellifine dair bir veriye rastlanmayan eserin Hatîbzâde’ye ait olduğu, nüsha karşılaştırmaları neticesinde tespit edilmiştir (krş. Süleymaniye Ktp., Fatih, nr. 00604; Carullah, nr. 00202; Amasya Beyazıt Kütüphanesi, Bayazıt, nr. 23 vd.). Eserin telif tarihi için diğer nüshalarından istifade edilmiştir (Fatih, nr. 00604, 198b; Carullah, nr. 00202, 151a; Atıf Efendi, nr. 00353, 113a).Ia ve 175b sayfalarında nüshanın bulunduğu kütüphane ve koleksiyon adı ile koleksiyon numarası bilgileri yer almaktadır. Nüshada “kavluhû” ibareleri kırmızı mürekkeple gösterilmiştir. 1b ve 2a sayfalarında, nüshanın vakfedildiğini belirtmek üzere “vakf” kelimesi yazılmıştır. Zemahşerî’nin el-Keşşâf an Hakâ’iki Gavâmizi’t-Tenzîl ve Uyûni’l-Ekâvîl fî Vücûhi’t-Te’vîl isimli tefsirinin Seyyid Şerif Cürcânî’e ait haşiyesi üzerine Hatîbzâde olarak bilinen Muhyiddin Mehmed b. İbrâhim el-Kastamonî’nin yazdığı hâşiyedir. Hatîbzâde’nin hâşiyesi, Cürcânî’nin haşiyesinin başından Bakara sûresinin 5. âyetinin tefsirine yönelik izahına kadar olan bölümü üzerinedir. Hâşiyenin mukaddimesi atlanarak yazılmaya başlanan bu nüshası ise sondan eksik olup Cürcânî’nin, el-Keşşâf mukaddimesinin ilk cümlesinde geçen “Kur’ân” kelimesinin izahı sadedinde zikrettiği “fîhi nazar emmâ evvelen” ibaresine kadar gelmektedir.
Örnek Metin (82a)قال الفاضل المحشي في حواشي الكشاف وتنبيها على أنه نعمة جزيلة يستحق أن يحمد عليها إن قلت ذكر تلك الأوصاف بعد الدلالة المذكورة لا يدل على كونها نعمة فضلا عن كونها جزيلة... (85b)وإن المختار عند المحققين هذا الطريق المفيد لليقين وفي التمسكات العقلية مثل أن القرآن معجز للمخلوق فيكون كلام الخالق
Eser türü Hâşiye.
Tasnif numarası/Konu 297.212 / Dirâyet tefsirleri
Koleksiyon no. 00058-005
Yaprak, satır, sütun sayısı 82a-85b yk., muhtelif st. ;
Cilt özellikleri Dışı kahverengi meşin, şemseli, cetvelli, kapak içleri ebru kâğıt kaplı cilt.
Yazım şekli (Mensur/Manzum) Mensur.
Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Ta‘lîk.
Telif tarihi 10 Şevval 901.
Kaynak/Referans Kâtib Çelebi, Keşfü’z-Zunûn, II, 1475; Ömer Rıza Kehhâle, Mu‘cemü’l-Müellifîn, VIII, 199; DİA, XVI, 464; Mehmet Taha Boyalık, el-Keşşâf Literatürü Zemahşerî’nin Tefsir Klasiğinin Etki Tarihi (Ankara: TDV Yayınları, 2019), 175-176
Mühürler Vakıf mührü, “Vakf”, Ia, 2a, 19b, 45a, 175aŞahıs mührü, Seyyid Şâkir Ahmed, “Himmet ede erenler Seyyid Şâkir Ahmed’e”, 2a
Kaynağa git Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Kaynağa git

Hâşiye alâ Hâşiyeti’l-Keşşâf an Hakâ’iki Gavâmizi’t-Tenzîl ve Uyûni’l-Ekâvîl fî Vücûhi’t-Te’vîl.

(حاشية على حاشية الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل وعيون الأقاويل في وجوه التأويل.)
Yazar Hatîbzâde
Yazar Orijinal خطيب زاده، محيي الدين محمد بن إبراهيم القسطموني
Konu Tam tefsirler / Tefsir ilmi / İslam dini ve İslam ilimleri.
Tür Kitap
Dil Arapça
Dijital Evet
Yazma Evet
Fiziksel Boyutlar 160x90-muhtelifxmuhtelif mm.
Kütüphane Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası 247237
Kayıt Numarası 247237
Lokasyon Süleymaniye Kütüphanesi/Gelibolulu Tahir
Notlar Eser, el-Keşşâf’ın Seyyid Şerif Cürcânî’ye ait haşiyesi üzerine Kemâlpaşazâde’nin yazdığı haşiyenin sayfa kenarında bulunmaktadır. Daha önce kaydı bulunmayan ve nüshada müellifine dair bir veriye rastlanmayan eserin Hatîbzâde’ye ait olduğu, nüsha karşılaştırmaları neticesinde tespit edilmiştir (krş. Süleymaniye Ktp., Fatih, nr. 00604; Carullah, nr. 00202; Amasya Beyazıt Kütüphanesi, Bayazıt, nr. 23 vd.). Eserin telif tarihi için diğer nüshalarından istifade edilmiştir (Fatih, nr. 00604, 198b; Carullah, nr. 00202, 151a; Atıf Efendi, nr. 00353, 113a).Ia ve 175b sayfalarında nüshanın bulunduğu kütüphane ve koleksiyon adı ile koleksiyon numarası bilgileri yer almaktadır. Nüshada “kavluhû” ibareleri kırmızı mürekkeple gösterilmiştir. 1b ve 2a sayfalarında, nüshanın vakfedildiğini belirtmek üzere “vakf” kelimesi yazılmıştır. Zemahşerî’nin el-Keşşâf an Hakâ’iki Gavâmizi’t-Tenzîl ve Uyûni’l-Ekâvîl fî Vücûhi’t-Te’vîl isimli tefsirinin Seyyid Şerif Cürcânî’e ait haşiyesi üzerine Hatîbzâde olarak bilinen Muhyiddin Mehmed b. İbrâhim el-Kastamonî’nin yazdığı hâşiyedir. Hatîbzâde’nin hâşiyesi, Cürcânî’nin haşiyesinin başından Bakara sûresinin 5. âyetinin tefsirine yönelik izahına kadar olan bölümü üzerinedir. Hâşiyenin mukaddimesi atlanarak yazılmaya başlanan bu nüshası ise sondan eksik olup Cürcânî’nin, el-Keşşâf mukaddimesinin ilk cümlesinde geçen “Kur’ân” kelimesinin izahı sadedinde zikrettiği “fîhi nazar emmâ evvelen” ibaresine kadar gelmektedir.
Örnek Metin (82a)قال الفاضل المحشي في حواشي الكشاف وتنبيها على أنه نعمة جزيلة يستحق أن يحمد عليها إن قلت ذكر تلك الأوصاف بعد الدلالة المذكورة لا يدل على كونها نعمة فضلا عن كونها جزيلة... (85b)وإن المختار عند المحققين هذا الطريق المفيد لليقين وفي التمسكات العقلية مثل أن القرآن معجز للمخلوق فيكون كلام الخالق
Eser türü Hâşiye.
Tasnif numarası/Konu 297.212 / Dirâyet tefsirleri
Koleksiyon no. 00058-005
Yaprak, satır, sütun sayısı 82a-85b yk., muhtelif st. ;
Cilt özellikleri Dışı kahverengi meşin, şemseli, cetvelli, kapak içleri ebru kâğıt kaplı cilt.
Yazım şekli (Mensur/Manzum) Mensur.
Alfabe ve yazı türü Arap harfli-Ta‘lîk.
Telif tarihi 10 Şevval 901.
Kaynak/Referans Kâtib Çelebi, Keşfü’z-Zunûn, II, 1475; Ömer Rıza Kehhâle, Mu‘cemü’l-Müellifîn, VIII, 199; DİA, XVI, 464; Mehmet Taha Boyalık, el-Keşşâf Literatürü Zemahşerî’nin Tefsir Klasiğinin Etki Tarihi (Ankara: TDV Yayınları, 2019), 175-176
Mühürler Vakıf mührü, “Vakf”, Ia, 2a, 19b, 45a, 175aŞahıs mührü, Seyyid Şâkir Ahmed, “Himmet ede erenler Seyyid Şâkir Ahmed’e”, 2a
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı yönlendiriliyorsunuz...

Lütfen bekleyiniz.