Yazar
Şeyhzâde
Yazar Orijinal
شيخ زاده، محيي الدين محمد بن مصطفى القوجوي الرومي الحنفي
Konu
Tam tefsirler / Tefsir ilmi / İslam dini ve İslam ilimleri.
Tür
kitap
Dil
Arapça
Dijital
Evet
Yazma
Evet
Fiziksel Boyutlar
320x230-230x140 mm.
Kütüphane
Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
Demirbaş Numarası
237145
Kayıt Numarası
237145
Lokasyon
Süleymaniye Kütüphanesi/Erzincan
Notlar
Eserin başka yazma nüshaları da bulunmaktadır. Baskısı yapılmıştır.
Eser adı 1a sayfasında Şeyhzâde ale’l-Kâdî olarak geçmektedir.Müellif adı 1a sayfasında Şeyhzâde olarak geçmektedir.Nüshaya dair bilgilerin bir kısmı tespit fişlerinden alınmıştır. Sayfalar müşirlidir. Bazı sayfa kenarlarında tashihatlar bulunmaktadır. Sayfa kenarlarında o sayfada işlenen konu “Matlab” ifadesi kullanılarak belirtilmiştir. En son varak boştur. Baştaki Ib sayfasında fihrist bulunmaktadır.Başlık mahiyetindeki kelimeler, başlıklar ve “kavluhû” lafızları kırmızı mürekkeple yazılmıştır. Ayetlerin üstüne kırmızı çizgi çizilmiştir. Nüshanın baştaki ve sondaki varaklarının kenarları nemden dolayı yıpranmıştır. Nüsha temiz ve okunaklıdır. Nüshanın numaralandırılmasında sehven 121.sayfadan 123.sayfaya atlanılmıştır. Aynı şekilde 135.sayfadan 140.sayfaya atlanılmıştır. Beyzâvî’nin Envâru’t-Tenzîl adlı tefsirine yapılan en hacimli ve ibaresi en açık olan haşiyelerdendir. Bu nüsha Mü’min Suresi’nden Kur’ân’nın sonuna kadar olan kısmı oluşturmaktadır.
Örnek Metin
(1b)بسم الله... قرأ الإخوان وأبو بكر وابن ذكوان بإمالة (...) [حا] في السور السبع إمالة محضة... (268a)ولكن ليست(268b)بتلك المثابة في الاهتمام والمطلوبية اللهم ثبت قلوبنا على دينك... وصلى الله على خير خلقه محمد وآله أجمعين
Eser türü
Haşiye.
Tasnif numarası/Konu
297.212 / Dirâyet tefsirleri
Koleksiyon no.
00010
Yaprak, satır, sütun sayısı
I+268+I yk., 31 st. ;
Cilt özellikleri
Tam meşin, şemseli, miklepli ve şirazeli.
Yazım şekli (Mensur/Manzum)
Mensur.
Alfabe ve yazı türü
Arap harfli-Ta‘lîk.
Kaynak/Referans
DİA, XXXIX, 98; Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, I, 445-446; Zirikli, el-A‘lâm, VII, 99; Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetü’l-Ârifîn, II, 238; Ömer Rıza Kehhâle, Mu‘cemü’l-Müellifîn, XII, 32
