Tecvîd Risâlesi, MS 493; Şerhu’d-Dürri’l-Yetîm, MS 494; Risâle fi’l-Ehâdîsi’l-Mevzû’a, MS 495; ed-Dürrü’l-Mültekat fî Tebyîni’l-Galat ve Nefyi’l-lagat, MS 496; en-Nâsihu ve'l-Mensûh fi'l-Kur'âni'l-‘Azîm, MS 497; el-Esrâru’l-Merfû‘a fi’l-Ahbâri’l-Mevzû‘a, MS 498; Risâle fî Ebeveyi’r-Resûl, MS 499; [Risâle fî Kelimeti’t-Tevhîd], MS 500; Risale fî Tecdîdi’l-Îmân, MS 500A; Risâle fi’l-Cebri ve’l-Kader, MS 501; Risâle fî Beyân-i Hakîkati’l-Melek ve’l-Cinn, MS 502; Risâle fî Taklîdi’l-Müctehid [Risâle | Kütüphane.osmanlica.com
Aramaya Dön

Tecvîd Risâlesi, MS 493; Şerhu’d-Dürri’l-Yetîm, MS 494; Risâle fi’l-Ehâdîsi’l-Mevzû’a, MS 495; ed-Dürrü’l-Mültekat fî Tebyîni’l-Galat ve Nefyi’l-lagat, MS 496; en-Nâsihu ve'l-Mensûh fi'l-Kur'âni'l-‘Azîm, MS 497; el-Esrâru’l-Merfû‘a fi’l-Ahbâri’l-Mevzû‘a, MS 498; Risâle fî Ebeveyi’r-Resûl, MS 499; [Risâle fî Kelimeti’t-Tevhîd], MS 500; Risale fî Tecdîdi’l-Îmân, MS 500A; Risâle fi’l-Cebri ve’l-Kader, MS 501; Risâle fî Beyân-i Hakîkati’l-Melek ve’l-Cinn, MS 502; Risâle fî Taklîdi’l-Müctehid [Risâle
(تجويد رسالسي شرح الدر اليتيم رسالة في الاحاديث الموضوعة الدر الملتقط في تبيين الغلط و نهي اللغط لناسخ و المنسوخ في القران العظيم الأسرار المرفوعة في الأخبار الموضوعة رسالة في حق ابوي الرسول رسالة في كلمة التوحيد رسالة في القضاء و القدر رسالة في بيان حقيقة الملك و الجن رسالة في تقليد المجتهد رسالة في خواص القران رسالة في فضيلة الصلوة الي النبي جهري ذكر رسالسي )

İsim Tecvîd Risâlesi, MS 493; Şerhu’d-Dürri’l-Yetîm, MS 494; Risâle fi’l-Ehâdîsi’l-Mevzû’a, MS 495; ed-Dürrü’l-Mültekat fî Tebyîni’l-Galat ve Nefyi’l-lagat, MS 496; en-Nâsihu ve'l-Mensûh fi'l-Kur'âni'l-‘Azîm, MS 497; el-Esrâru’l-Merfû‘a fi’l-Ahbâri’l-Mevzû‘a, MS 498; Risâle fî Ebeveyi’r-Resûl, MS 499; [Risâle fî Kelimeti’t-Tevhîd], MS 500; Risale fî Tecdîdi’l-Îmân, MS 500A; Risâle fi’l-Cebri ve’l-Kader, MS 501; Risâle fî Beyân-i Hakîkati’l-Melek ve’l-Cinn, MS 502; Risâle fî Taklîdi’l-Müctehid [Risâle
İsim Orijinal تجويد رسالسي شرح الدر اليتيم رسالة في الاحاديث الموضوعة الدر الملتقط في تبيين الغلط و نهي اللغط لناسخ و المنسوخ في القران العظيم الأسرار المرفوعة في الأخبار الموضوعة رسالة في حق ابوي الرسول رسالة في كلمة التوحيد رسالة في القضاء و القدر رسالة في بيان حقيقة الملك و الجن رسالة في تقليد المجتهد رسالة في خواص القران رسالة في فضيلة الصلوة الي النبي جهري ذكر رسالسي
Yazar انطاليه لي احمد افندي الاقحصاري احمد بن محمد الصغاني ابو الفضائل رضي الدين حسن بن محمد بن حسن الصغاني ابن سلامة ابو القاسم هبة الله بن سلامة بن نصر بن علي البغدادي كمال باشا زاده شمس الدين احمد بن سليمان محمد المسكين الانطالي الانطاقي محمد قنبور الحنفي احمد بن محمد بن ايوب ابراهيم بن ابو بكر الاردني ساچاقلي زاده محمد افندي بن ابي بكر المرعشي ويسى
Yazar Orijinal Antalyalı Ahmet Efendi / انطاليه لي احمد افندي (MS 493); el-Akhisârî Ahmed b. Muhammed [d. 1041 / 1631] / الاقحصاري احمد بن محمد (MS 494); es-Sagânî Ebü’l-Fezâil Radıyyüddîn (Radî) Hasen b. Muhammed b. Hasen es-Sâgânî [d. 650 / 1252] / الصغاني ابو الفضائل رضي الدين حسن بن محمد بن حسن الصغاني (MS 495, MS 496); İbn-i Selâme Ebü’l-Kāsım Hibetullah b. Selâme b. Nasr b. Alî el-Bağdâdî [d. 410 / 1019] / ابن سلامة ابو القاسم هبة الله بن سلامة بن نصر بن علي البغدادي (MS 497); Ebü’l-Hasen Nûrüddîn Alî
Basım Tarihi: 1727; n.d.; n.d.; n.d.; 1715; 1721; n.d.; 1721; 1721-2; 1722; n.d.; n.d.; n.d.; 1583; 1721; n.d.; 1720
Konu Manuscripts, TurkishQurʼan -- AppreciationQurʼan -- RecitationIslam -- Doctrines -- Early works to 1800Qurʼan -- Recitation -- Early works to 1800Muhammad, Prophet, d. 632 -- Biography -- Early works to 1800Hadith -- Early works to 1800Faith (Islam)Free will and determinism -- Religious aspects -- Islam -- History of doctrines -- 15th centuryPredestination (Islam) -- History of doctrines -- 15th centuryAngelsJinnSufismQurʼān -- Criticism, interpretation, etc.
Tür Kitap
Dil Belirlenmemiş dil
Dijital Evet
Yazma Evet
Sayfa Sayısı 510
Fiziksel Boyutlar 17 manuscripts in 1 volume, (16-27 lines)/ 21x15,5 cm.
Kütüphane: Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi
Kayıt Numarası 166504
Lokasyon Suna Kıraç Kütüphanesi, Özel Koleksiyonlar ve Arşivler / Suna Kıraç Library, Special Collections and Archives
Tarih 1727; n.d.; n.d.; n.d.; 1715; 1721; n.d.; 1721; 1721-2; 1722; n.d.; n.d.; n.d.; 1583; 1721; n.d.; 1720-1139; n.d.; n.d.; n.d.; 1128; 1132; n.d.; 1134; 1134; 1134; n.d.; n.d.; n.d.; 991; 1134; n.d.; 1133
Notlar Sixteen different manuscripts bound in this volume. Taʿlīq and Naskh scripts in black ink. The binding is cartoon with a brown leather spine.
Örnek Metin Birbirinden farklı 16 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 493, MS 494, MS 495, MS 496, MS 497, MS 498, MS 499, MS 500, MS 501, MS 502, MS 503, MS 504, MS 505, MS 506, MS 507, MS 508). MS 493: Antalyalı Ahmed Efendi’nin kaleme aldığı Türkçe tecvîdtir. Müellif, sebeb-i telîf kısmında kendisinin Antalya’da ikamet ettiğini ve Kur’an öğrenme yaşına gelen çocuğu için bu eseri telîf/cem‘ ettiğini bildirmektedir. Müellif eserin dilinin Türkçe olmasını ise daha çok kimsenin faydalanabilmesine bağlamaktadır. Eserde hurûf-ı hece, harflerin sıfatları, meddin çeşitleri gibi tecvîd ilmine ait konular ele alınmaktadır. Müellif mukaddimede esere herhangi bir isim takdir etmemiştir. Ek bilgiler: n yedi eserli mecmuanın birinci eseridir. İstinsahı Mustafa el-Antâli b. Halîl Hasan el-Evdânî tarafından 30 Zilkade 1139/19 Temmuz 1727 Cumartesi işrak/kuşluk vaktinde Akseki’nin Evğal/Oğal Köyü’nün yaylasında Ali Efendi’nin meclisinde iken bitirilmiştir. Müstensih istinsah kaydında kendisinin Antalya’da, bahsi geçen Ali Efendi’nin ise Akseki/Belek’te ikamet ettiğini belirtmektedir. Ia’da Ebussuud’a ait fetva sureti vardır. Ib boştur. 1a’da bu koleksiyondaki başka nüshalarda da temellük kaydı bulunan Hafız Ali el-Avnî b. İbrahim ed-Divlevî adına temellük kaydı ve es-Seyyid Ali adına 1258/1842-3 tarihli temellük mührü vardır. Temellük kaydının formu yedi tane “mim nun” (من (harfleridir. Seyyid Ali, Hafız Ali el-Avnî olmalıdır. Yine 1a’da Ali adına farklı bir temellük mührü daha vardır; bu mührün hemen üstünde ise kime ait olduğu belirtilmeksiniz dokuz tane “min nun” harflerinden oluşan temellük formu yazılıdır. Hat yukarıdaki Hafız Ali el-Avnî’nin yazısına benzemektedir. 1a’da mecmuanın içerisindeki eserlerin on iki tanesinin künye bilgileri de yer almaktadır. 3b-4a ile 4b-5a arasında iki şukka vardır. 6b boştur. Derkenarlarda ve satır aralarında Türkçe minhuvât bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 494: Osmanlı âlimi Birgivî’nin tecvîdle ilgili kaleme aldığı iki varaklık risalesi ed-Dürrü’l- Yetîm üzerine yazılmış şerhtir. Müellif mukaddimede Birgîvî’nin eserinin her ne kadar güzel hasletleri bulunsa da talebelerin onu anlamakta zorlandığını ve kendisinin de eserin anlamını kolaylaştırmak için bu eseri kaleme aldığını (cem’) kaydetmektedir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın ikinci eseridir. Nüshanın istinsahı Ramazan ayının bir Cuma günü sabahtan sonra bitmiştir. Müstensih kemdi ismini ve istinsah yılını yazmamıştır. 7a ve 46b boştur. Bazı derkenarlarda minhuvât ve matlaplar bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 495: Meşhur Meşâriku’l-Envâr müellifi San‘ânî’nin mevzû hadislere dair kaleme aldığı Arapça risalesidir. Müellif eserin sebeb-i telifinde kendi zamanında kıssahanların minberlerde, fukahânın medreselerde mevzu hadis nakledegeldiklerini ve bu yüzden de kendisinin bu eseri kaleme aldığını belirtmektedir. es-Sagânî’nin bu eseri yine kendisinin kaleme aldığı ed-Dürrü’l-Mültekât isimli eserin muhtasarı olmalıdır. Eserin Kahire (1887) ve el-Mevzû’ât ismiyle Dımaşk (1980), Beyrut (1985) ve yine aynı isimle Kahire (1991) baskıları bulunmaktadır. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın üçüncü eseridir. Müstensih ve istinsah zaman/mekâ nına dair bilgi yoktur. 47b’de eserin künye bilgisine dair kırmızı mürekkeple imlâ edilmiş not vardır. 47a ve 51a-52b boştur. Derkenarlarda az sayıda tashîh kaydı bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 496: Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın dördüncü eseridir. İstinsah kaydı yoktur. 53a boştur. 53b’de besmelenin üst tarafında Mulahhasu’l-hulâsa fî ta‘rîfi ehâdîsi’l-mevzû‘a isimli eserin giriş kısmı yer almaktadır. Yine 53a’da eserin ismi Farsça yazmaktadır. Derkenarda az sayıda haşiye bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 497: İbn Selâme’nin kendisiyle meşhur olduğu bu eserde mensûh ayetler konu edinilmektedir. Eserin birçok baskısı bulunmaktadır. Eser ayrıca Mehdî-Lidînillâh Muhammed b. Mutahhar b. Yahya tarafından Ukûdü’l-‘İkyân fi’n-Nâsih ve’l-Mensûhi mine’l-Kur’ân ismiyle nazma çekilmiştir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın beşinci eseridir. 1128/1715-6’de ismi okunamayan bir yaylada istinsah edilmiştir. İstinsah kaydında müstensih ismi yazmamaktadır. 56a’da yemek yemenin âdâbına dâir Bostanu’l-Ârifîn’den nakil vardır. Elimizdeki nüshanın girişinde eserin Ebû Nasr Ahmet b. Mesrûr b. Abdülvahhâb tarafından müellif İbn Selâme’ye imlâ yoluyla yazdırıldığı kaydedilmektedir. Bazı derkenarlarda tashih kayıtları vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 498: Mevzu hadislere dair bir eserdir. Esrârü’l-Merfû‘a fi’l-Ahbâri’l-Mevzû’a ve el-Mevzû‘ ât diye bilinen eser Ali el-Kârî’nin mevzu hadislere dair diğer eserinden ayırt edilmesi için el-Mevzû‘âtü’l-Kübrâ diye de bilinmektedir. Altı yüz yürmi beş hadisi ihtiva eden eserin Muham-med es-Sabbâğ tarafından yapılan tahkikli neşri (Beyrut, 1971) bulunmakla beraber eserin başka baskıları da vardır. Eser Mevlânâ Fazlülhak Dilâverî tarafından Hintçeye, Ahmet Serdaroğlu tarafından da Türkçeye tercüme edilmiştir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın altıncı eseridir. Müstensih ismi yoktur, istinsahı 6 Şaban 1133/2 Haziran 1721 Cuma günü işrak/kuşluk vaktinde bitmiştir. Nüshanın bazı yaprakları farklı bir müstensih tarafından yazıldığı intibaını vermektedir. 80b’de pça dua vardır. 163b-164a arasında bazı yapraklar vardır. Bu yapraklarda Dür riyye isimli eserin ilk yaprağı; bir fıkıh eserine ait olup içerisinde bayram, küsuf ve istiskâ namazları, at ve gümüşün zekatı konularının olduğu Arapça 4 yaprak; Arapça hadis-i şerifler ve mev‘izenin olduğu fevâidler vardır. Az sayıdaki tashih kayıtlarının dışında derkenarlarda haşiye yoktur. Nüsha reddâdelidir . MS 499: Ek bilgiler: 7.eser: On yedi eserli mecmuanın yedinci eseridir. İstinsah kaydı yoktur. 164a ve 167a-168b boştur. Derkenarlarda minhuvât vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 500: Eserde Kelime-i Tevhîd’in şerhi yapılmaktadır. Müellif, eseri Muhammed el- Kibrîtî’nin sualleri üzerine kaleme aldığını belirtmektedir. Eserin herhangi bir yerinde eser ismine tesadüf olunamamıştır. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın sekizinci eseridir. 1134/1721-2’de Abdullah tarafından istinsah edilmiştir. 169a boştur. Derkenarlar neredeyse boştur. Nüsha reddâdelidir. MS 500A: Abdullah b. Mehmed tarafından kaleme alınan bir buçuk varaklık Arapça risale Birgivî’nin Türkçe kaleme aldığı risalesinde geçen tecdîd-i iman meselesini konu edinmektedir. Müellif bazı arkadaşlarının (ihvân) mezkûr konuda kendi fikirlerini sormasını eserin sebeb-i telifi olarak olarak göstermektedir. Müellif Antalyalı olduğunu fakat Mısır’da ikamet ettiğini belirtmektedir. Bu kayda göre eser Mısır’da telîf edilmiş olmalıdır.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın dokuzuncu eseridir. Abdullah b. Muhammed b. Ahmed b. Bekir b. Ali tarafından 1134/1721-2’de istinsahı bitirilmiştir. Derkenarlar boştur. Nüsha reddâdelidir. MS 501: Meşhur Osmanlı âlimi İbn-i Kemal Paşa’nın kaza ve kader hakkında kaleme aldığı risaledir. Ahmet Cevdet Paşa’nın hazırladığı Resâl-i İbn Kemal içinde yer alan eser (on sekizinci risale) Eyüp Gür tarafından da yüksek lisans tezi olarak çalışılmıştır.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın onuncu eseridir. Muhammed b. Mustafa b. Muhammed tarafından 20 Cemaziyelevvel 1134/8 Mart 1722’de öğlen vaktinde istinsahı bitirilmiştir. Müstensih istinsah kaydında hocaları için de dua etmektedir. 173a’da başka bir eserin ilk yarım sayfası vardır ve ters bir şekilde yazılmıştır. 173b’de yaprağın üst tarafında Arapça dua vardır. 183a-185b boştur. Derkenarlarda çok az fevâid vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 502: Abdullah b. Muhammed el-Miskîn Kanbur tarafından kaleme alınan risalede melek ve cin taifesinin mahiyeti konu edilmektedir. Müellif risaleyi bazı arkadaşları (ihvân) için kaleme aldığını belirtmektedir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on birinci eseridir. İstinsah kaydında müstensih, istin sah zamanı/mekânı bilgileri yoktur. 186a boştur. Derkenarlar boştur. Nüsha red dâdelidir. MS 503: Eserde fetva vermenin usulü/adabına dair meseleler ele alınmaktadır. Müellif risalenin girişinde kendi zamanında (17. yüzyılın son çeyreği) verilen fetvaların aslında fetva olmadığını bilakis sadece daha önceki dönemlerde verilen fetvaların nakli olduğunu belirtmektedir. Kendisini câmi‘ olarak tanıtan Muhammed b. Hamza ferağ kaydında telîf/cem‘ tarihinin ayını “ce-mâziye’l-” olarak yazmış fakat evvel veya âhirden hangisi olduğunu belirtmemiştir. Ek bilgiler: yedi eserli mecmuanın on ikinci eseridir. İstinsah kaydında müstensih, istinsah zamanı/mekânı bilgileri yoktur. Ama bu risale de bu mecmuadaki bir önceki risalenin meçhul müstensihi tarafından istinsah edilmiş olmalıdır; reddâde yazılış şekilleri aynıdır. 193a’da başka bir esere (tefsir) ait yaprak vardır. Derkenarlarda bir tane minhuvât vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 504: Elimizdeki bu Türkçe eser bir dua/havas risalesidir. Kendisinin, babasının ve dedesinin şeyh olduğunu belirten müellif, eserin girişinde birçok gece teheccüt vaktinde Allah’a kendisine duaların esrarını öğretmesi için yalvardığını ve bir cuma gecesi sabaha doğru Hz. Peygamber’in kendisine görünerek duasının müstecâb olduğunu söylediğini uzun uzun anlatmaktadır. Bunun üzerine kendisinin de ayetlerin ve duaların sırlarına (havâs) vakıf olmak istediğini kaydetmektedir. Daha sonra ise Hz. Peygamber’in kendisine havâssü’l-Kur’ân ve ed‘iyeyi kendisinin risalede naklettiği şekilde öğrettiğini belirtmekte ve kendisine öğretilen bu sırlarla birçok hastanın şifa bulduğunu da ilave etmektedir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on üçüncü eseridir. İstinsah tarihi yoktur. Bu mecmua daki on bir ve on ikinci nüshaların meçhul müstensiyle aynı kimse olmalıdır; yazı karakteri ile reddâdelerin yazış biçimi aynıdır. MS 505: Kendisini câmi‘ olarak tanıtan eser sahibi mukaddimede Hz. Peygamber’e salavat getirmenin faziletine dair bazı kitaplardan derlemeler yaparak bu eseri oluşturduğunu kaydetmektedir. Müellif telîf kaydında 17 Ekim 1583’te biten eseri bir ayda yazdığını ve bitirdiği esnada itikafta olduğunu belirtmektedir. Müellifin eseri hazırlarken istifade ettiğini söylediği eserler el-Mesâbîh, Mişkâtü’l-Mesâbîh, Meşâriku’l- Envâr, el-Ekmel, el-İhyâ, Tenbîhu’l-Gâfilîn, Ravzatü’l-‘Ulemâ, el-Hısnu’l-Hasîn, el-Câmi’u’s-Sagîr, el-Müstedraf, en-Nihâye, el-‘İnâye, Nisâbu’l-Ahbâr, Nûru’l-‘Uyûn, Levâmi’u’l-Envâr, et-Tavdîh, Şerhu’l-Mukaddime, Nüzhetü’r-Riyâz, Hayâtu’l-’Ulûm ve Dürrü’l-Vâ‘izîn’dir. Müellif ismi tespit edilememiştir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on dördüncü eseridir. İstinsah kaydı yoktur. 228b’de kırmızı mürekkeple imlâ edilmiş içi boş cetvel vardır. Derkenarlarda minhuvâtlar vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 506: Elimizdeki Türkçe eser, cehrî zikre dair olup İbrahim b. Ebu Bekir b. el-Erdînî tarafından kaleme alınmıştır. Müellif sebeb-i telifte 1054/1644-5 yılında Timeşvâr kazasına nâil olduğunda Belgrad’ta bulunan bazı ulema ve meşâyihin kendisine cehrî zikre dâir görüşünü sorduklarını ve bu yüzden de işte bu eseri kaleme aldığı bildirmektedir. Dolayısıyla eserin telîf tarihi de 1644/5’tir. Müellif, eserde cehrî zikrin bidat ve mekruh olduğunu söyleyerek bunların delillerini serdetmektedir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on beşinci eseridir. 1134/1721-2’de istinsah edilmiştir.Müstensih ismi yer almamaktadır. 229b’de sayfanın üst tarafında Arapça dua vardır. 240a-241a’da “Devrân hakkında delillerdir,” başlığıyla devranın caiz olmadığına dair görüşler yer almaktadır. 241b-242b boştur. MS 507: Saçaklızâde’nin nasihat risalesidir. Eserin girişinde besmeleden önce bu nasihatlerin bütün Müslümanlar için yazıldığı kaydedilmektedir. Saçaklızâde “Bu dünyanın kalıcı olmadığı bilinmelidir,” diyerek nasihatlere başlamaktadır. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on altıncı eseridir. İstinsah kaydı yoktur; derkenarlar da bir tane tashîh kaydı vardır. 246a-b boştur. Reddâde yoktur. MS 508: Veysî tarafından kaleme alınmış olup İstanbul halkına ve devlet adamlarına karşı ağır eleştiriler yönelten bu kaside, Gibb’in Osmanlı şiiri tarihi adlı eserinde ilim âlemine tanıtılmışır. Kasîde’nin farklı versiyonları da bulunmaktadır. Kasîde’de İstanbul halkının dünyevileşmesinden müşteki olunmaktadır. Kimi devlet adamları ve kadıların uygulamalarından duyulan rahatsızlık da Kasîde’de konu edinilmektedir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on yedinci eseridir. Mehmed b. Mustafa b. Mehmed ta rafından 1133/1720-21’de Kefres (?) Yaylası’nda işrak/kuşluk vaktinde istinsahı bitirilmiştir. Müstensih istinsah kaydında hocaları için de dua etmektedir. 247a’da eserin ismi kayıtlıdır. 250b boştur. Derkenarda birkaç tane fevâid vardır.
Bağışçı Salim Erel
Ciltleme ve tezhip Sırtı ve kenarları deri, üzeri kağıt kaplı, miklepli mukavva cilt. MS 493 : Tezhip özellikleri : Konu başlıklarını gösteren yerler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 495 : Tezhip özellikleri : Önemli görülen bazı kelimeler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 496 : Tezhip özellikleri : Önemli görülen bazı kelimeler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 498 : Tezhip özellikleri : Bazı eser isimleri, “fasıl” kelimeleri, cetveller ve önemli görülen bazı kelimeler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 499 : Tezhip özellikleri : Metinlerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 500 : Tezhip özellikleri : Ayet-i Kerîme ve önemli görülen bazı kelimelerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 500A: Sırtı ve kenarları deri, üzeri kağıt kaplı, miklepli mukavva cilt. MS 501 : Tezhip özellikleri : Önemli görülen bazı kelimelerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 505 : Tezhip özellikleri : Cetveller, konu başlıkları ve keşideler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 506 : Tezhip özellikleri : Ayet ve hadislerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.
Dijital koleksiyon Koç University Manuscripts Collection
Dijitalleştirme özellikleri Original scanned with Zeutschel OS 12000C A2 scanner and saved as 300 dpi uncompressed tiffs. Display images generated in CONTENTdm as JP2000
Format jpeg
Kaligrafi stili MS 493, MS 494, MS 495, MS 496, MS 497, MS 498, MS 499, MS 500, MS 500A, MS 501, MS 502, MS 503, MS 504, MS 505, MS 506, MS 507 : Talik / Taʿlīq script. MS 508 : Nesih / Naskh script
Kaynakça ve diğer nüshalar MS 493 : Diğer nüshalar : Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde 4 tane nüshası gözükmektedir. MS 494 : Kaynakça: 2.eser: TDVİA, EK 1, s. 60-62. Diğer Nüshalar: 2.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin otuz kadar nüshası bulunmaktadır. MS 495 : TDVİA, C. 35, s. 487-89. Diğer Nüshalar: 3.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde altmıştan fazla nüshası gözükmektedir. MS 496 : TDVİA, C. 35, s. 487-89.Diğer Nüshalar: 4.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde dört adet nüshası gözükmektedir. MS 497 : TDVİA, C. 17, s. 426. Diğer Nüshalar: 5.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde kırktan fazla nüshası bulunmaktadır. MS 498 : TDVİA, C. 2, s. 403-405; Büyükkaynak, Sami. (2017). Aliyyu’l-Kârî’nin Fıkh-ı Ekber şerhinde tartışmalı bazı konularda delil olarak kullandığı rivayetlerin tahric ve değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 44, 196. Diğer Nüshalar: 6.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin kırka yakın nüshası bulunmaktadır. MS 499 : Diğer Nüshalar: 7.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde dört adet nüshası gözükmektedir. MS 500: Diğer Nüshalar: 8.eser: Eserin herhangi bir nüshasına tesadüf olunamamıştır. Büyük ihtimalle özgün yazmadır. MS 500A: TDVİA, C. 35, s. 368-70. Diğer Nüshalar: 9.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin dört adet nüshası gözükmektedir. MS 501: Kaynakça: 10.eser: Gür, Eyüp. (2002). İbn Kemal’in hayatı, kader ve kaza anlayışı ve ¨Risâle fi’l-Cebri ve’l-Kader¨ adlı eserinin tahlili (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enst., İstanbul, s. 23. Diğer Nüshalar: 10.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde farklı isimlerle kayıtlı otuz nüshası gözükmektedir. MS 502 : Diğer Nüshalar: 11.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin bir adet nüshası gözükmektedir (Süleymaniye, Mihrişah Sultan, Nr. 220). MS 504 : Diğer Nüshalar: 13.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin herhangi bir nüshasına rastlanmamıştır. Büyük ihtimalle tek ve özgün bir yazmadır. MS 506 : Diğer Nüshalar: 15.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin bir adet nüshasına rastlanmıştır (Tekeli Halk., Nr. 799). MS 507 : Kaynakça: 16.eser: TDVİA, C. 35, s. 368-70. Diğer Nüshalar: 16.eser: Süleymaniye Kütüphanesi’nde Saçaklızâde’ye nispet edilen Nasîhatu’l- Ulemâ (Çelebi Abdullah, Nr. 401/2) ve Risâle fî Beyâni’l-‘Ulemâ (İzmir, Nr. 757/1) adıyla kayıtlı iki eser bulunmaktadır. MS 508 : Kaynakça: 17.eser: Kut, Günay. (1971). Veysî’nin divanında bulunmayan bir kasidesi üzerine. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten, 18, 169-78; Egüz, Esra. (2009). İstanbul’a içeriden ve dışarıdan bakışlar: Veysî, Nedim, Râmî ve Süheylî’nin İstanbul’a dair birer manzumesi. İÜ Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 40(1), 35-93. Diğer Nüshalar: 17.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin iki tane nüshası gözükmektedir (Kastamonu Yek., Nr. 1213/03; Kastamonu Yek., Nr. 245/04).
Mürekkep rengi MS 493, MS 494, MS 495, MS 496, MS 497, MS 498, MS 499, MS 500, MS 500A, MS 501, MS 502, MS 503, MS 504, MS 505, MS 506, MS 507, MS 508 : Siyah
Müstensih Mustafa el-Antâli b. Halîl Hasan el-Evdânî (MS 493); Muhammed b. Mustafa b. Muhammed (MS 501); Mehmet b. Mustafa b. Mehmet (MS 508)
Telif hakkı ve kullanım Bu websitesindeki tüm görüntü ve materyaller görüntüleme amaçlıdır bu nedenle kullanıcılar Koç Üniversitesi'nden yazılı izin alınmaksızın herhangi bir biçimde kopyalama, çoğaltma, herhangi bir biçimde dağıtım, değiştirme, uyarlama veya ekleme yapamazlar. İlgili kanuna istinaden izin verilen eğitim ve öğretim faaliyetleri kapsamında materyallerin kullanımına bağlı şartlar eser sahibi ve/veya Koç Üniversitesi'ne aittir. Daha fazla bilgi için: [email protected]. / All images and materials are for viewing purposes and users may not copy, reproduce, distribute in any form, perform, alter, adapt or add to materials in whatsoever form without express written consent of Koç University. Any educational and academic uses which are permitted under the compliance to the relevant laws must credit the Author and Koç University. For more information, contact us at: [email protected].
Kaynağa git Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi
Aramaya Dön
Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi
Kaynağa git

Tecvîd Risâlesi, MS 493; Şerhu’d-Dürri’l-Yetîm, MS 494; Risâle fi’l-Ehâdîsi’l-Mevzû’a, MS 495; ed-Dürrü’l-Mültekat fî Tebyîni’l-Galat ve Nefyi’l-lagat, MS 496; en-Nâsihu ve'l-Mensûh fi'l-Kur'âni'l-‘Azîm, MS 497; el-Esrâru’l-Merfû‘a fi’l-Ahbâri’l-Mevzû‘a, MS 498; Risâle fî Ebeveyi’r-Resûl, MS 499; [Risâle fî Kelimeti’t-Tevhîd], MS 500; Risale fî Tecdîdi’l-Îmân, MS 500A; Risâle fi’l-Cebri ve’l-Kader, MS 501; Risâle fî Beyân-i Hakîkati’l-Melek ve’l-Cinn, MS 502; Risâle fî Taklîdi’l-Müctehid [Risâle

(تجويد رسالسي شرح الدر اليتيم رسالة في الاحاديث الموضوعة الدر الملتقط في تبيين الغلط و نهي اللغط لناسخ و المنسوخ في القران العظيم الأسرار المرفوعة في الأخبار الموضوعة رسالة في حق ابوي الرسول رسالة في كلمة التوحيد رسالة في القضاء و القدر رسالة في بيان حقيقة الملك و الجن رسالة في تقليد المجتهد رسالة في خواص القران رسالة في فضيلة الصلوة الي النبي جهري ذكر رسالسي )
Yazar انطاليه لي احمد افندي الاقحصاري احمد بن محمد الصغاني ابو الفضائل رضي الدين حسن بن محمد بن حسن الصغاني ابن سلامة ابو القاسم هبة الله بن سلامة بن نصر بن علي البغدادي كمال باشا زاده شمس الدين احمد بن سليمان محمد المسكين الانطالي الانطاقي محمد قنبور الحنفي احمد بن محمد بن ايوب ابراهيم بن ابو بكر الاردني ساچاقلي زاده محمد افندي بن ابي بكر المرعشي ويسى
Yazar Orijinal Antalyalı Ahmet Efendi / انطاليه لي احمد افندي (MS 493); el-Akhisârî Ahmed b. Muhammed [d. 1041 / 1631] / الاقحصاري احمد بن محمد (MS 494); es-Sagânî Ebü’l-Fezâil Radıyyüddîn (Radî) Hasen b. Muhammed b. Hasen es-Sâgânî [d. 650 / 1252] / الصغاني ابو الفضائل رضي الدين حسن بن محمد بن حسن الصغاني (MS 495, MS 496); İbn-i Selâme Ebü’l-Kāsım Hibetullah b. Selâme b. Nasr b. Alî el-Bağdâdî [d. 410 / 1019] / ابن سلامة ابو القاسم هبة الله بن سلامة بن نصر بن علي البغدادي (MS 497); Ebü’l-Hasen Nûrüddîn Alî
Basım Tarihi 1727; n.d.; n.d.; n.d.; 1715; 1721; n.d.; 1721; 1721-2; 1722; n.d.; n.d.; n.d.; 1583; 1721; n.d.; 1720
Konu Manuscripts, TurkishQurʼan -- AppreciationQurʼan -- RecitationIslam -- Doctrines -- Early works to 1800Qurʼan -- Recitation -- Early works to 1800Muhammad, Prophet, d. 632 -- Biography -- Early works to 1800Hadith -- Early works to 1800Faith (Islam)Free will and determinism -- Religious aspects -- Islam -- History of doctrines -- 15th centuryPredestination (Islam) -- History of doctrines -- 15th centuryAngelsJinnSufismQurʼān -- Criticism, interpretation, etc.
Tür Kitap
Dil Belirlenmemiş dil
Dijital Evet
Yazma Evet
Sayfa Sayısı 510
Fiziksel Boyutlar 17 manuscripts in 1 volume, (16-27 lines)/ 21x15,5 cm.
Kütüphane Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi
Kayıt Numarası 166504
Lokasyon Suna Kıraç Kütüphanesi, Özel Koleksiyonlar ve Arşivler / Suna Kıraç Library, Special Collections and Archives
Tarih 1727; n.d.; n.d.; n.d.; 1715; 1721; n.d.; 1721; 1721-2; 1722; n.d.; n.d.; n.d.; 1583; 1721; n.d.; 1720-1139; n.d.; n.d.; n.d.; 1128; 1132; n.d.; 1134; 1134; 1134; n.d.; n.d.; n.d.; 991; 1134; n.d.; 1133
Notlar Sixteen different manuscripts bound in this volume. Taʿlīq and Naskh scripts in black ink. The binding is cartoon with a brown leather spine.
Örnek Metin Birbirinden farklı 16 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 493, MS 494, MS 495, MS 496, MS 497, MS 498, MS 499, MS 500, MS 501, MS 502, MS 503, MS 504, MS 505, MS 506, MS 507, MS 508). MS 493: Antalyalı Ahmed Efendi’nin kaleme aldığı Türkçe tecvîdtir. Müellif, sebeb-i telîf kısmında kendisinin Antalya’da ikamet ettiğini ve Kur’an öğrenme yaşına gelen çocuğu için bu eseri telîf/cem‘ ettiğini bildirmektedir. Müellif eserin dilinin Türkçe olmasını ise daha çok kimsenin faydalanabilmesine bağlamaktadır. Eserde hurûf-ı hece, harflerin sıfatları, meddin çeşitleri gibi tecvîd ilmine ait konular ele alınmaktadır. Müellif mukaddimede esere herhangi bir isim takdir etmemiştir. Ek bilgiler: n yedi eserli mecmuanın birinci eseridir. İstinsahı Mustafa el-Antâli b. Halîl Hasan el-Evdânî tarafından 30 Zilkade 1139/19 Temmuz 1727 Cumartesi işrak/kuşluk vaktinde Akseki’nin Evğal/Oğal Köyü’nün yaylasında Ali Efendi’nin meclisinde iken bitirilmiştir. Müstensih istinsah kaydında kendisinin Antalya’da, bahsi geçen Ali Efendi’nin ise Akseki/Belek’te ikamet ettiğini belirtmektedir. Ia’da Ebussuud’a ait fetva sureti vardır. Ib boştur. 1a’da bu koleksiyondaki başka nüshalarda da temellük kaydı bulunan Hafız Ali el-Avnî b. İbrahim ed-Divlevî adına temellük kaydı ve es-Seyyid Ali adına 1258/1842-3 tarihli temellük mührü vardır. Temellük kaydının formu yedi tane “mim nun” (من (harfleridir. Seyyid Ali, Hafız Ali el-Avnî olmalıdır. Yine 1a’da Ali adına farklı bir temellük mührü daha vardır; bu mührün hemen üstünde ise kime ait olduğu belirtilmeksiniz dokuz tane “min nun” harflerinden oluşan temellük formu yazılıdır. Hat yukarıdaki Hafız Ali el-Avnî’nin yazısına benzemektedir. 1a’da mecmuanın içerisindeki eserlerin on iki tanesinin künye bilgileri de yer almaktadır. 3b-4a ile 4b-5a arasında iki şukka vardır. 6b boştur. Derkenarlarda ve satır aralarında Türkçe minhuvât bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 494: Osmanlı âlimi Birgivî’nin tecvîdle ilgili kaleme aldığı iki varaklık risalesi ed-Dürrü’l- Yetîm üzerine yazılmış şerhtir. Müellif mukaddimede Birgîvî’nin eserinin her ne kadar güzel hasletleri bulunsa da talebelerin onu anlamakta zorlandığını ve kendisinin de eserin anlamını kolaylaştırmak için bu eseri kaleme aldığını (cem’) kaydetmektedir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın ikinci eseridir. Nüshanın istinsahı Ramazan ayının bir Cuma günü sabahtan sonra bitmiştir. Müstensih kemdi ismini ve istinsah yılını yazmamıştır. 7a ve 46b boştur. Bazı derkenarlarda minhuvât ve matlaplar bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 495: Meşhur Meşâriku’l-Envâr müellifi San‘ânî’nin mevzû hadislere dair kaleme aldığı Arapça risalesidir. Müellif eserin sebeb-i telifinde kendi zamanında kıssahanların minberlerde, fukahânın medreselerde mevzu hadis nakledegeldiklerini ve bu yüzden de kendisinin bu eseri kaleme aldığını belirtmektedir. es-Sagânî’nin bu eseri yine kendisinin kaleme aldığı ed-Dürrü’l-Mültekât isimli eserin muhtasarı olmalıdır. Eserin Kahire (1887) ve el-Mevzû’ât ismiyle Dımaşk (1980), Beyrut (1985) ve yine aynı isimle Kahire (1991) baskıları bulunmaktadır. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın üçüncü eseridir. Müstensih ve istinsah zaman/mekâ nına dair bilgi yoktur. 47b’de eserin künye bilgisine dair kırmızı mürekkeple imlâ edilmiş not vardır. 47a ve 51a-52b boştur. Derkenarlarda az sayıda tashîh kaydı bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 496: Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın dördüncü eseridir. İstinsah kaydı yoktur. 53a boştur. 53b’de besmelenin üst tarafında Mulahhasu’l-hulâsa fî ta‘rîfi ehâdîsi’l-mevzû‘a isimli eserin giriş kısmı yer almaktadır. Yine 53a’da eserin ismi Farsça yazmaktadır. Derkenarda az sayıda haşiye bulunmaktadır. Nüsha reddâdelidir. MS 497: İbn Selâme’nin kendisiyle meşhur olduğu bu eserde mensûh ayetler konu edinilmektedir. Eserin birçok baskısı bulunmaktadır. Eser ayrıca Mehdî-Lidînillâh Muhammed b. Mutahhar b. Yahya tarafından Ukûdü’l-‘İkyân fi’n-Nâsih ve’l-Mensûhi mine’l-Kur’ân ismiyle nazma çekilmiştir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın beşinci eseridir. 1128/1715-6’de ismi okunamayan bir yaylada istinsah edilmiştir. İstinsah kaydında müstensih ismi yazmamaktadır. 56a’da yemek yemenin âdâbına dâir Bostanu’l-Ârifîn’den nakil vardır. Elimizdeki nüshanın girişinde eserin Ebû Nasr Ahmet b. Mesrûr b. Abdülvahhâb tarafından müellif İbn Selâme’ye imlâ yoluyla yazdırıldığı kaydedilmektedir. Bazı derkenarlarda tashih kayıtları vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 498: Mevzu hadislere dair bir eserdir. Esrârü’l-Merfû‘a fi’l-Ahbâri’l-Mevzû’a ve el-Mevzû‘ ât diye bilinen eser Ali el-Kârî’nin mevzu hadislere dair diğer eserinden ayırt edilmesi için el-Mevzû‘âtü’l-Kübrâ diye de bilinmektedir. Altı yüz yürmi beş hadisi ihtiva eden eserin Muham-med es-Sabbâğ tarafından yapılan tahkikli neşri (Beyrut, 1971) bulunmakla beraber eserin başka baskıları da vardır. Eser Mevlânâ Fazlülhak Dilâverî tarafından Hintçeye, Ahmet Serdaroğlu tarafından da Türkçeye tercüme edilmiştir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın altıncı eseridir. Müstensih ismi yoktur, istinsahı 6 Şaban 1133/2 Haziran 1721 Cuma günü işrak/kuşluk vaktinde bitmiştir. Nüshanın bazı yaprakları farklı bir müstensih tarafından yazıldığı intibaını vermektedir. 80b’de pça dua vardır. 163b-164a arasında bazı yapraklar vardır. Bu yapraklarda Dür riyye isimli eserin ilk yaprağı; bir fıkıh eserine ait olup içerisinde bayram, küsuf ve istiskâ namazları, at ve gümüşün zekatı konularının olduğu Arapça 4 yaprak; Arapça hadis-i şerifler ve mev‘izenin olduğu fevâidler vardır. Az sayıdaki tashih kayıtlarının dışında derkenarlarda haşiye yoktur. Nüsha reddâdelidir . MS 499: Ek bilgiler: 7.eser: On yedi eserli mecmuanın yedinci eseridir. İstinsah kaydı yoktur. 164a ve 167a-168b boştur. Derkenarlarda minhuvât vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 500: Eserde Kelime-i Tevhîd’in şerhi yapılmaktadır. Müellif, eseri Muhammed el- Kibrîtî’nin sualleri üzerine kaleme aldığını belirtmektedir. Eserin herhangi bir yerinde eser ismine tesadüf olunamamıştır. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın sekizinci eseridir. 1134/1721-2’de Abdullah tarafından istinsah edilmiştir. 169a boştur. Derkenarlar neredeyse boştur. Nüsha reddâdelidir. MS 500A: Abdullah b. Mehmed tarafından kaleme alınan bir buçuk varaklık Arapça risale Birgivî’nin Türkçe kaleme aldığı risalesinde geçen tecdîd-i iman meselesini konu edinmektedir. Müellif bazı arkadaşlarının (ihvân) mezkûr konuda kendi fikirlerini sormasını eserin sebeb-i telifi olarak olarak göstermektedir. Müellif Antalyalı olduğunu fakat Mısır’da ikamet ettiğini belirtmektedir. Bu kayda göre eser Mısır’da telîf edilmiş olmalıdır.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın dokuzuncu eseridir. Abdullah b. Muhammed b. Ahmed b. Bekir b. Ali tarafından 1134/1721-2’de istinsahı bitirilmiştir. Derkenarlar boştur. Nüsha reddâdelidir. MS 501: Meşhur Osmanlı âlimi İbn-i Kemal Paşa’nın kaza ve kader hakkında kaleme aldığı risaledir. Ahmet Cevdet Paşa’nın hazırladığı Resâl-i İbn Kemal içinde yer alan eser (on sekizinci risale) Eyüp Gür tarafından da yüksek lisans tezi olarak çalışılmıştır.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın onuncu eseridir. Muhammed b. Mustafa b. Muhammed tarafından 20 Cemaziyelevvel 1134/8 Mart 1722’de öğlen vaktinde istinsahı bitirilmiştir. Müstensih istinsah kaydında hocaları için de dua etmektedir. 173a’da başka bir eserin ilk yarım sayfası vardır ve ters bir şekilde yazılmıştır. 173b’de yaprağın üst tarafında Arapça dua vardır. 183a-185b boştur. Derkenarlarda çok az fevâid vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 502: Abdullah b. Muhammed el-Miskîn Kanbur tarafından kaleme alınan risalede melek ve cin taifesinin mahiyeti konu edilmektedir. Müellif risaleyi bazı arkadaşları (ihvân) için kaleme aldığını belirtmektedir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on birinci eseridir. İstinsah kaydında müstensih, istin sah zamanı/mekânı bilgileri yoktur. 186a boştur. Derkenarlar boştur. Nüsha red dâdelidir. MS 503: Eserde fetva vermenin usulü/adabına dair meseleler ele alınmaktadır. Müellif risalenin girişinde kendi zamanında (17. yüzyılın son çeyreği) verilen fetvaların aslında fetva olmadığını bilakis sadece daha önceki dönemlerde verilen fetvaların nakli olduğunu belirtmektedir. Kendisini câmi‘ olarak tanıtan Muhammed b. Hamza ferağ kaydında telîf/cem‘ tarihinin ayını “ce-mâziye’l-” olarak yazmış fakat evvel veya âhirden hangisi olduğunu belirtmemiştir. Ek bilgiler: yedi eserli mecmuanın on ikinci eseridir. İstinsah kaydında müstensih, istinsah zamanı/mekânı bilgileri yoktur. Ama bu risale de bu mecmuadaki bir önceki risalenin meçhul müstensihi tarafından istinsah edilmiş olmalıdır; reddâde yazılış şekilleri aynıdır. 193a’da başka bir esere (tefsir) ait yaprak vardır. Derkenarlarda bir tane minhuvât vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 504: Elimizdeki bu Türkçe eser bir dua/havas risalesidir. Kendisinin, babasının ve dedesinin şeyh olduğunu belirten müellif, eserin girişinde birçok gece teheccüt vaktinde Allah’a kendisine duaların esrarını öğretmesi için yalvardığını ve bir cuma gecesi sabaha doğru Hz. Peygamber’in kendisine görünerek duasının müstecâb olduğunu söylediğini uzun uzun anlatmaktadır. Bunun üzerine kendisinin de ayetlerin ve duaların sırlarına (havâs) vakıf olmak istediğini kaydetmektedir. Daha sonra ise Hz. Peygamber’in kendisine havâssü’l-Kur’ân ve ed‘iyeyi kendisinin risalede naklettiği şekilde öğrettiğini belirtmekte ve kendisine öğretilen bu sırlarla birçok hastanın şifa bulduğunu da ilave etmektedir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on üçüncü eseridir. İstinsah tarihi yoktur. Bu mecmua daki on bir ve on ikinci nüshaların meçhul müstensiyle aynı kimse olmalıdır; yazı karakteri ile reddâdelerin yazış biçimi aynıdır. MS 505: Kendisini câmi‘ olarak tanıtan eser sahibi mukaddimede Hz. Peygamber’e salavat getirmenin faziletine dair bazı kitaplardan derlemeler yaparak bu eseri oluşturduğunu kaydetmektedir. Müellif telîf kaydında 17 Ekim 1583’te biten eseri bir ayda yazdığını ve bitirdiği esnada itikafta olduğunu belirtmektedir. Müellifin eseri hazırlarken istifade ettiğini söylediği eserler el-Mesâbîh, Mişkâtü’l-Mesâbîh, Meşâriku’l- Envâr, el-Ekmel, el-İhyâ, Tenbîhu’l-Gâfilîn, Ravzatü’l-‘Ulemâ, el-Hısnu’l-Hasîn, el-Câmi’u’s-Sagîr, el-Müstedraf, en-Nihâye, el-‘İnâye, Nisâbu’l-Ahbâr, Nûru’l-‘Uyûn, Levâmi’u’l-Envâr, et-Tavdîh, Şerhu’l-Mukaddime, Nüzhetü’r-Riyâz, Hayâtu’l-’Ulûm ve Dürrü’l-Vâ‘izîn’dir. Müellif ismi tespit edilememiştir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on dördüncü eseridir. İstinsah kaydı yoktur. 228b’de kırmızı mürekkeple imlâ edilmiş içi boş cetvel vardır. Derkenarlarda minhuvâtlar vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 506: Elimizdeki Türkçe eser, cehrî zikre dair olup İbrahim b. Ebu Bekir b. el-Erdînî tarafından kaleme alınmıştır. Müellif sebeb-i telifte 1054/1644-5 yılında Timeşvâr kazasına nâil olduğunda Belgrad’ta bulunan bazı ulema ve meşâyihin kendisine cehrî zikre dâir görüşünü sorduklarını ve bu yüzden de işte bu eseri kaleme aldığı bildirmektedir. Dolayısıyla eserin telîf tarihi de 1644/5’tir. Müellif, eserde cehrî zikrin bidat ve mekruh olduğunu söyleyerek bunların delillerini serdetmektedir.Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on beşinci eseridir. 1134/1721-2’de istinsah edilmiştir.Müstensih ismi yer almamaktadır. 229b’de sayfanın üst tarafında Arapça dua vardır. 240a-241a’da “Devrân hakkında delillerdir,” başlığıyla devranın caiz olmadığına dair görüşler yer almaktadır. 241b-242b boştur. MS 507: Saçaklızâde’nin nasihat risalesidir. Eserin girişinde besmeleden önce bu nasihatlerin bütün Müslümanlar için yazıldığı kaydedilmektedir. Saçaklızâde “Bu dünyanın kalıcı olmadığı bilinmelidir,” diyerek nasihatlere başlamaktadır. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on altıncı eseridir. İstinsah kaydı yoktur; derkenarlar da bir tane tashîh kaydı vardır. 246a-b boştur. Reddâde yoktur. MS 508: Veysî tarafından kaleme alınmış olup İstanbul halkına ve devlet adamlarına karşı ağır eleştiriler yönelten bu kaside, Gibb’in Osmanlı şiiri tarihi adlı eserinde ilim âlemine tanıtılmışır. Kasîde’nin farklı versiyonları da bulunmaktadır. Kasîde’de İstanbul halkının dünyevileşmesinden müşteki olunmaktadır. Kimi devlet adamları ve kadıların uygulamalarından duyulan rahatsızlık da Kasîde’de konu edinilmektedir. Ek bilgiler: On yedi eserli mecmuanın on yedinci eseridir. Mehmed b. Mustafa b. Mehmed ta rafından 1133/1720-21’de Kefres (?) Yaylası’nda işrak/kuşluk vaktinde istinsahı bitirilmiştir. Müstensih istinsah kaydında hocaları için de dua etmektedir. 247a’da eserin ismi kayıtlıdır. 250b boştur. Derkenarda birkaç tane fevâid vardır.
Bağışçı Salim Erel
Ciltleme ve tezhip Sırtı ve kenarları deri, üzeri kağıt kaplı, miklepli mukavva cilt. MS 493 : Tezhip özellikleri : Konu başlıklarını gösteren yerler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 495 : Tezhip özellikleri : Önemli görülen bazı kelimeler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 496 : Tezhip özellikleri : Önemli görülen bazı kelimeler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 498 : Tezhip özellikleri : Bazı eser isimleri, “fasıl” kelimeleri, cetveller ve önemli görülen bazı kelimeler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 499 : Tezhip özellikleri : Metinlerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 500 : Tezhip özellikleri : Ayet-i Kerîme ve önemli görülen bazı kelimelerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 500A: Sırtı ve kenarları deri, üzeri kağıt kaplı, miklepli mukavva cilt. MS 501 : Tezhip özellikleri : Önemli görülen bazı kelimelerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 505 : Tezhip özellikleri : Cetveller, konu başlıkları ve keşideler kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 506 : Tezhip özellikleri : Ayet ve hadislerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.
Dijital koleksiyon Koç University Manuscripts Collection
Dijitalleştirme özellikleri Original scanned with Zeutschel OS 12000C A2 scanner and saved as 300 dpi uncompressed tiffs. Display images generated in CONTENTdm as JP2000
Format jpeg
Kaligrafi stili MS 493, MS 494, MS 495, MS 496, MS 497, MS 498, MS 499, MS 500, MS 500A, MS 501, MS 502, MS 503, MS 504, MS 505, MS 506, MS 507 : Talik / Taʿlīq script. MS 508 : Nesih / Naskh script
Kaynakça ve diğer nüshalar MS 493 : Diğer nüshalar : Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde 4 tane nüshası gözükmektedir. MS 494 : Kaynakça: 2.eser: TDVİA, EK 1, s. 60-62. Diğer Nüshalar: 2.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin otuz kadar nüshası bulunmaktadır. MS 495 : TDVİA, C. 35, s. 487-89. Diğer Nüshalar: 3.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde altmıştan fazla nüshası gözükmektedir. MS 496 : TDVİA, C. 35, s. 487-89.Diğer Nüshalar: 4.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde dört adet nüshası gözükmektedir. MS 497 : TDVİA, C. 17, s. 426. Diğer Nüshalar: 5.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde kırktan fazla nüshası bulunmaktadır. MS 498 : TDVİA, C. 2, s. 403-405; Büyükkaynak, Sami. (2017). Aliyyu’l-Kârî’nin Fıkh-ı Ekber şerhinde tartışmalı bazı konularda delil olarak kullandığı rivayetlerin tahric ve değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 44, 196. Diğer Nüshalar: 6.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin kırka yakın nüshası bulunmaktadır. MS 499 : Diğer Nüshalar: 7.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde dört adet nüshası gözükmektedir. MS 500: Diğer Nüshalar: 8.eser: Eserin herhangi bir nüshasına tesadüf olunamamıştır. Büyük ihtimalle özgün yazmadır. MS 500A: TDVİA, C. 35, s. 368-70. Diğer Nüshalar: 9.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin dört adet nüshası gözükmektedir. MS 501: Kaynakça: 10.eser: Gür, Eyüp. (2002). İbn Kemal’in hayatı, kader ve kaza anlayışı ve ¨Risâle fi’l-Cebri ve’l-Kader¨ adlı eserinin tahlili (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enst., İstanbul, s. 23. Diğer Nüshalar: 10.eser: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde farklı isimlerle kayıtlı otuz nüshası gözükmektedir. MS 502 : Diğer Nüshalar: 11.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin bir adet nüshası gözükmektedir (Süleymaniye, Mihrişah Sultan, Nr. 220). MS 504 : Diğer Nüshalar: 13.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin herhangi bir nüshasına rastlanmamıştır. Büyük ihtimalle tek ve özgün bir yazmadır. MS 506 : Diğer Nüshalar: 15.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin bir adet nüshasına rastlanmıştır (Tekeli Halk., Nr. 799). MS 507 : Kaynakça: 16.eser: TDVİA, C. 35, s. 368-70. Diğer Nüshalar: 16.eser: Süleymaniye Kütüphanesi’nde Saçaklızâde’ye nispet edilen Nasîhatu’l- Ulemâ (Çelebi Abdullah, Nr. 401/2) ve Risâle fî Beyâni’l-‘Ulemâ (İzmir, Nr. 757/1) adıyla kayıtlı iki eser bulunmaktadır. MS 508 : Kaynakça: 17.eser: Kut, Günay. (1971). Veysî’nin divanında bulunmayan bir kasidesi üzerine. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten, 18, 169-78; Egüz, Esra. (2009). İstanbul’a içeriden ve dışarıdan bakışlar: Veysî, Nedim, Râmî ve Süheylî’nin İstanbul’a dair birer manzumesi. İÜ Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 40(1), 35-93. Diğer Nüshalar: 17.eser: Türkiye yazma eser kütüphanelerinde eserin iki tane nüshası gözükmektedir (Kastamonu Yek., Nr. 1213/03; Kastamonu Yek., Nr. 245/04).
Mürekkep rengi MS 493, MS 494, MS 495, MS 496, MS 497, MS 498, MS 499, MS 500, MS 500A, MS 501, MS 502, MS 503, MS 504, MS 505, MS 506, MS 507, MS 508 : Siyah
Müstensih Mustafa el-Antâli b. Halîl Hasan el-Evdânî (MS 493); Muhammed b. Mustafa b. Muhammed (MS 501); Mehmet b. Mustafa b. Mehmet (MS 508)
Telif hakkı ve kullanım Bu websitesindeki tüm görüntü ve materyaller görüntüleme amaçlıdır bu nedenle kullanıcılar Koç Üniversitesi'nden yazılı izin alınmaksızın herhangi bir biçimde kopyalama, çoğaltma, herhangi bir biçimde dağıtım, değiştirme, uyarlama veya ekleme yapamazlar. İlgili kanuna istinaden izin verilen eğitim ve öğretim faaliyetleri kapsamında materyallerin kullanımına bağlı şartlar eser sahibi ve/veya Koç Üniversitesi'ne aittir. Daha fazla bilgi için: [email protected]. / All images and materials are for viewing purposes and users may not copy, reproduce, distribute in any form, perform, alter, adapt or add to materials in whatsoever form without express written consent of Koç University. Any educational and academic uses which are permitted under the compliance to the relevant laws must credit the Author and Koç University. For more information, contact us at: [email protected].
Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi
Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi yönlendiriliyorsunuz...

Lütfen bekleyiniz.