شرح تفسیری سورات کهف
| عنوان | شرح تفسیری سورات کهف |
|---|---|
| نویسنده | البسناوی، محمد بن موسی (علامک محمد موسیقی بوشنجک) - نویسنده |
| تاریخ انتشار: | 1037 |
| نوع | دیگر |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا |
| شماره ثبت | cdi_europeana_collections_9200126_596E4D02F0C04349CA6E277B91AC9CE2D096C921 |
| محل کتابخانه | در دسترس آنلاین |
| تاریخ | 1037 |
| متن نمونه | محل انجام: القاهره (قاهره، مصر) محل تکمیل نسخه: القاهره (قاهره، مصر) جلدهای کاغذی اصلی با میلاب، جلد جلو جدا از صحافی. چرم روی لبه ها، صحافی و میلاب; صحافی کتانی؛ نه برگ اول و ده برگ آخر جدا از صحافی. خط نسخی، مرکب سیاه، عبارات و علائم خاص در متن نوشته شده با مرکب قرمز؛ متن در یک قاب قرمز نازک روکش های اصلی از ورق های کاغذ چسب دار تقویت شده با چرم روی لبه ها، ستون فقرات و پوشش پشتی. صحافی پارچه. نه برگ اول و ده برگ آخر از صحافی جدا می شود. نشا. نسخه خطی با جوهر سیاه نوشته شده است، برخی از اصطلاحات و علائم در متن با مرکب قرمز نوشته شده است. نت های موجود در حاشیه با جوهر سیاه و قرمز نوشته شده اند. متن نسخه خطی با قاب قرمز نازکی قاب شده است. سوره کهف «غار» (به عربی: سوره کهف) هجدهمین سوره قرآن با یکصد و ده آیه است. سوره ای مکی است. آیات 9-26 این سوره در مورد اهل غار (اصحاب الکهف) صحبت می کند. تعداد معینی از جوانان موحد در زمانی که مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، زندگی می کردند. آنها با هم از شهر گریختند و به غاری پناه بردند و در آنجا به خواب رفتند. خداوند آنها را سیصد سال شمسی یا سیصد و نه قمری خواباند و چون بیدار شدند توحید نیز در ناحیه آنها حاکم شد. سوره در آیات 32 تا 44 داستان دو نفر را مطرح می کند که یکی از آنها مورد رحمت خداوند و دیگری فقیر بود. مرد ثروتمند روح خود را فاسد کرد و شروع به فخرفروشی به ثروت و اصل نجیب خود کرد. و او میوه داشت، پس به دوستش چنین گفت: من از تو ثروتمندتر و از بسیاری مردم تواناترم. قرآن، الکهف، آیه 34 در پایان داستان، خداوند آنچه را که به آن مرد داده، نابود می کند. سوره کهف «غار» (به عربی: سوره کهف) هجدهمین سوره قرآن با ۱۱۰ آیه است. سوره ای مکی است. آیات 9 تا 26 سوره داستان اهل کهف (اصحاب الکهف) را بیان می کند. تعدادی از جوانان موحد در روزگاری زندگی می کردند که مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند. آنها با هم از شهر گریختند و به غاری پناه بردند و در آنجا به خواب رفتند. خداوند آنها را به مدت 300 سال شمسی یا 309 سال قمری در خواب قرار داد و وقتی از خواب بیدار شدند اطراف نیز توحیدی شده بود. در آیات 32 تا 44 سوره مَثَل دو مرد را مطرح می کند که یکی از آنها از جانب خداوند نعمت داده شده بود و دیگری فقیر بود. ثروتمند به نفس خود ظلم کرد و با مال و نسب شریف خود شروع به خودنمایی کرد. و او میوه داشت، پس در حالی که با او گفتگو می کرد به همراهش گفت: من از نظر مال از تو بزرگتر و در [تعداد] مردم تواناترم. قرآن، کهف، آیه 34 در پایان مثل، خداوند آنچه را که به مرد داده بود، نابود می کند. |
| Kaynak | Europeana Collections |
