Bismi l-Lāhi r-Raḥmāni r-Raḥim, wo bihi l-munāzirīn an-nāzirīm fi t-ta'rif

İsim	Bismi l-Lāhi r-Raḥmāni r-Raḥim, wo bihi l-munāzirīn an-nāzirīm fi t-ta'rif
Basım Tarihi:	1096
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_C3C2E9A1C8F8D029828129932A6D0866E1360E56
Lokasyon	Available Online
Tarih	1096
Örnek Metin	Original paper covers with leather over binding and miqlab, linen binding. Neskhi script, black ink. Certain terms and marks in the text written with red ink. Marginal notes written with black ink. The text partly unreadable because of humidity traces Originalne kartonske korice prevučene kožom preko poveza i preklopa, platneni povez. Neshi, crno mastilo. Određeni termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim mastilom. Tekst je delimično nečitljiv usled vlage Like al-Farabi, Ibn Sina defends the need for logic by arguing that the innate capacities of reasoning are insufficient to ensure the attainment of this purpose, and thus they require the aid of an art. While there may be some cases in which innate intelligence is sufficient to ensure the attainment of true knowledge, such cases are haphazard at best; he compares them to someone who manages to hit a target on occasion without being a true marksman. The most important and influential innovation that Ibn Sina introduces into the characterization of logic is his identification of its subject matter as 'second intentions' or 'secondary concepts', in contrast to 'first intentions'. Nalik Al-Farabiju, Ibn Sina brani potrebu za logikom uz pomoć argumenata da je prirođeni kapacitet razmišljanja nedovoljan da bi se obezbedilo postizanje tog cilja pa je stoga neophodna pomoć umetnosti. Dok može biti slučajeva da je prirođena inteligencija dovoljna za postizanje istinskog znanja, takvi primeri su, u najboljem slučaju, čista sreća; on ih poredi sa čovekom koji ponekad uspeva da pogodi metu iako nije pravi strelac. Najvažnije i najuticajnije otkriće koje Ibn Sina uvodi u karakterizaciju logike jeste to što je predmet identifikovao kao "druge namere" ili "sekundarne koncepte", u poređenju sa "prvim namerama"
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Bismi l-Lāhi r-Raḥmāni r-Raḥim, wo bihi l-munāzirīn an-nāzirīm fi t-ta'rif

Basım Tarihi 1096

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_C3C2E9A1C8F8D029828129932A6D0866E1360E56

Lokasyon Available Online

Tarih 1096

Örnek Metin Original paper covers with leather over binding and miqlab, linen binding. Neskhi script, black ink. Certain terms and marks in the text written with red ink. Marginal notes written with black ink. The text partly unreadable because of humidity traces Originalne kartonske korice prevučene kožom preko poveza i preklopa, platneni povez. Neshi, crno mastilo. Određeni termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim mastilom. Tekst je delimično nečitljiv usled vlage Like al-Farabi, Ibn Sina defends the need for logic by arguing that the innate capacities of reasoning are insufficient to ensure the attainment of this purpose, and thus they require the aid of an art. While there may be some cases in which innate intelligence is sufficient to ensure the attainment of true knowledge, such cases are haphazard at best; he compares them to someone who manages to hit a target on occasion without being a true marksman. The most important and influential innovation that Ibn Sina introduces into the characterization of logic is his identification of its subject matter as 'second intentions' or 'secondary concepts', in contrast to 'first intentions'. Nalik Al-Farabiju, Ibn Sina brani potrebu za logikom uz pomoć argumenata da je prirođeni kapacitet razmišljanja nedovoljan da bi se obezbedilo postizanje tog cilja pa je stoga neophodna pomoć umetnosti. Dok može biti slučajeva da je prirođena inteligencija dovoljna za postizanje istinskog znanja, takvi primeri su, u najboljem slučaju, čista sreća; on ih poredi sa čovekom koji ponekad uspeva da pogodi metu iako nije pravi strelac. Najvažnije i najuticajnije otkriće koje Ibn Sina uvodi u karakterizaciju logike jeste to što je predmet identifikovao kao "druge namere" ili "sekundarne koncepte", u poređenju sa "prvim namerama"

Kaynak Europeana Collections