Šamā’ilu n-nabî

Name: Šamā’ilu n-nabî
Author: at-Tirmiḏî, Abū ‘Īsā Muḥammad ibn ‘Īsā - author

İsim	Šamā’ilu n-nabî
Yazar	at-Tirmiḏî, Abū ‘Īsā Muḥammad ibn ‘Īsā - author
Basım Tarihi:	1247
Konu	Islam
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_DC882348041D89491B273CED31F78331F0238C50
Lokasyon	Available Online
Tarih	1247
Örnek Metin	Original paper and leather covers with miqlab, linen binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written red ink. Interlinear and marginal notes written with black ink. Original pagination in the upper corner of each page: 1-167; contents: 2b-3b. Originalne korice od slepljenih listova hartije s preklopom na zadnjoj korici, korice potpuno prevučene kožom. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Originalna numeracija strana arapskim ciframa crnim tušem u gornjem spoljnom uglu svake strane. Sadržaj: 2b-3b. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim tušem. In Islamic terminology, the term hadith refers to reports of statements or actions of Muhammad, or of his tacit approval or criticism of something said or done in his presence. Classical hadith specialist Ibn Hajar al-Asqalani says that the intended meaning of hadith in religious tradition is something attributed to Muhammad, as opposed to the Quran. Other associated words possess similar meanings including: khabar (news, information) often refers to reports about Muhammad, but sometimes refers to traditions about his companions and their successors from the following generation; conversely, athar (trace, vestige) usually refers to traditions about the companions and successors, though sometimes connotes traditions about Muhammad. The word sunnah (custom) is also used in reference to a normative custom of Muhammad or the early Muslim community. U islamskoj terminologiji pojam hadis se odnosi na svedočenja o Muhamedovim stavovima ili postupcima ili o njegovom prećutnom odobravanju nečega izrečenog ili učinjenog u njegovom prisustvu. Klasični stručnjak za hadis Ibn Hadžar al-Askalani veli da je značenje hadisa u verskoj tradiciji nešto što se pripisuje Muhamedu, za razliku od Kurana. Druge reči asocijativnog niza imaju slično značenje, kao što su habar (vest, podatak) koja se često odnosi na svedočanstvo o Muhamedu, ali se ponekad odnosi na tradiciju o njegovim pratiocima i njihovim potomcima počev od naredne generacije, nasuprot tome, atar (trag, ostatak) obično se odnosi na tradiciju pratilaca i naslednika iako ponekad postoji konotacija sa tradicijom vezanom za Muhameda. Reč suna (običaj) se takođe koristi u odnosu na normativne običaje Muhameda ili rane islamske zajednice.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Šamā’ilu n-nabî

Yazar at-Tirmiḏî, Abū ‘Īsā Muḥammad ibn ‘Īsā - author

Basım Tarihi 1247

Konu Islam

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_DC882348041D89491B273CED31F78331F0238C50

Lokasyon Available Online

Tarih 1247

Örnek Metin Original paper and leather covers with miqlab, linen binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written red ink. Interlinear and marginal notes written with black ink. Original pagination in the upper corner of each page: 1-167; contents: 2b-3b. Originalne korice od slepljenih listova hartije s preklopom na zadnjoj korici, korice potpuno prevučene kožom. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Originalna numeracija strana arapskim ciframa crnim tušem u gornjem spoljnom uglu svake strane. Sadržaj: 2b-3b. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim tušem. In Islamic terminology, the term hadith refers to reports of statements or actions of Muhammad, or of his tacit approval or criticism of something said or done in his presence. Classical hadith specialist Ibn Hajar al-Asqalani says that the intended meaning of hadith in religious tradition is something attributed to Muhammad, as opposed to the Quran. Other associated words possess similar meanings including: khabar (news, information) often refers to reports about Muhammad, but sometimes refers to traditions about his companions and their successors from the following generation; conversely, athar (trace, vestige) usually refers to traditions about the companions and successors, though sometimes connotes traditions about Muhammad. The word sunnah (custom) is also used in reference to a normative custom of Muhammad or the early Muslim community. U islamskoj terminologiji pojam hadis se odnosi na svedočenja o Muhamedovim stavovima ili postupcima ili o njegovom prećutnom odobravanju nečega izrečenog ili učinjenog u njegovom prisustvu. Klasični stručnjak za hadis Ibn Hadžar al-Askalani veli da je značenje hadisa u verskoj tradiciji nešto što se pripisuje Muhamedu, za razliku od Kurana. Druge reči asocijativnog niza imaju slično značenje, kao što su habar (vest, podatak) koja se često odnosi na svedočanstvo o Muhamedu, ali se ponekad odnosi na tradiciju o njegovim pratiocima i njihovim potomcima počev od naredne generacije, nasuprot tome, atar (trag, ostatak) obično se odnosi na tradiciju pratilaca i naslednika iako ponekad postoji konotacija sa tradicijom vezanom za Muhameda. Reč suna (običaj) se takođe koristi u odnosu na normativne običaje Muhameda ili rane islamske zajednice.

Kaynak Europeana Collections