Šarḥu risālati l-’isti‘āra

Name: Šarḥu risālati l-’isti‘āra
Author: ibn Muḥammad, ‘Iṣām ad-Dīn - author

İsim	Šarḥu risālati l-’isti‘āra
Yazar	ibn Muḥammad, ‘Iṣām ad-Dīn - author
Basım Tarihi:	1080
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_688E2FC86D252F56E8340D000F83FB76115653E4
Lokasyon	Available Online
Tarih	1080
Örnek Metin	Original paper and leather covers, front cover separated from binding, linen binding; Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes, ink: black and red. Originalne tvrde korice od slepljenih listova hartije presvučene kožom. Prednja korica je otkinuta od poveza. Platneni povez. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom Arabic was not the first Semitic language to exhibit this tendency to overwhelm its predecessors. Aramaic, the language of various peoples living inSyria and upper Mesopotamia, had already expressed that pattern long before,having displaced (though not suddenly and not at the same time) both the Akkadian language of the people who had ruled the Tigris-Euphrates basin after the Sumerians (who spoke a non-Semitic language), and Hebrew and other Canaanite tongues that had been used along the coastal strip of the Levant. Arapski nije bio prvi semtiski jezik koji je pokazao težnju da nadvlada svoje prethodnike. Aramejski, jezik ranih naroda koji su živeli u Siriji i gornjoj Mesopotamiji, već je ranije pokazao takav model pošto je zamenio (mada ne iznenada i trenutno) kako akadski jezik naroda koji je vladao basenom Tigra i Eufrata posle Sumeraca (koji su govorili nesemitski jezik) tako i jevrejski i ostale hananske jezike koji su korišćeni duž priobalnog pojasa Bliskog istoka.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Šarḥu risālati l-’isti‘āra

Yazar ibn Muḥammad, ‘Iṣām ad-Dīn - author

Basım Tarihi 1080

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_688E2FC86D252F56E8340D000F83FB76115653E4

Lokasyon Available Online

Tarih 1080

Örnek Metin Original paper and leather covers, front cover separated from binding, linen binding; Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes, ink: black and red. Originalne tvrde korice od slepljenih listova hartije presvučene kožom. Prednja korica je otkinuta od poveza. Platneni povez. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom Arabic was not the first Semitic language to exhibit this tendency to overwhelm its predecessors. Aramaic, the language of various peoples living inSyria and upper Mesopotamia, had already expressed that pattern long before,having displaced (though not suddenly and not at the same time) both the Akkadian language of the people who had ruled the Tigris-Euphrates basin after the Sumerians (who spoke a non-Semitic language), and Hebrew and other Canaanite tongues that had been used along the coastal strip of the Levant. Arapski nije bio prvi semtiski jezik koji je pokazao težnju da nadvlada svoje prethodnike. Aramejski, jezik ranih naroda koji su živeli u Siriji i gornjoj Mesopotamiji, već je ranije pokazao takav model pošto je zamenio (mada ne iznenada i trenutno) kako akadski jezik naroda koji je vladao basenom Tigra i Eufrata posle Sumeraca (koji su govorili nesemitski jezik) tako i jevrejski i ostale hananske jezike koji su korišćeni duž priobalnog pojasa Bliskog istoka.

Kaynak Europeana Collections