Šarḥu qawā‘idi l-’a‘rab

İsim	Šarḥu qawā‘idi l-’a‘rab
Basım Tarihi:	1566
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_3114544586C5C137BEE2785AA3BCBFA13C20C06D
Lokasyon	Available Online
Tarih	1566
Örnek Metin	Original work accomplished: Ḏu l-qa‘da 967 A.H. (August 1559 AD) Original okončan: zulkada 967. A.H. (avgust 1559. n.e.) Without covers and binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes written with black ink Bez korica i poveza. Neshi. Crno mastilo, određeni termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i namarginama zapisane su crnim mastilom. 'I'rāb is an Arabic term for the system of nominal and adjectival suffixes of Classical Arabic. These suffixes are written in fully vocalized Arabic texts, notably the Qurʾān or texts written for children or Arabic learners, and they are articulated when a text is formally read aloud, but they do not survive in any spoken dialect of Arabic. Even in Literary Arabic, these suffixes are often not pronounced in pausa (al-waqf); i.e. when the word occurs at the end of the sentence, in accordance with certain rules of Arabic pronunciation. (That is, the nunation suffix -n is always dropped at the end of a sentence or line of poetry; the vowel suffix may or may not be, depending on the requirements of metre) Irab je arapski termin za sistem imenskih i pridevskih sufiksa u klasičnom arapskom jeziku. Ti sufiksi se beleže u potpuno vokalizovanim tekstovima, pre svega u Kuranu ili u tekstovima koji su napisani za decu ili namenjeni onima koji uče arapski i oni se izgovaraju kada se tekst zvanično čita naglas, ali nisu opstali ni u jednom govornom dijalektu arapskog. Čak ni na književnom arapskom ti sufiksi se često ne izgovaraju u pauzi, tj. kada se reč nađe na kraju rečenice u skladu sa odrđenim pravilima izgovora arapskog jezika. (To znači da se sufiks nunacije -n često ispušta na kraju rečenice ili poetskog stiha; samoglasničkog sufiksa može biti ali ne mora, u zavisnosti od zahteva metra.)
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Šarḥu qawā‘idi l-’a‘rab

Basım Tarihi 1566

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_3114544586C5C137BEE2785AA3BCBFA13C20C06D

Lokasyon Available Online

Tarih 1566

Örnek Metin Original work accomplished: Ḏu l-qa‘da 967 A.H. (August 1559 AD) Original okončan: zulkada 967. A.H. (avgust 1559. n.e.) Without covers and binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes written with black ink Bez korica i poveza. Neshi. Crno mastilo, određeni termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i namarginama zapisane su crnim mastilom. 'I'rāb is an Arabic term for the system of nominal and adjectival suffixes of Classical Arabic. These suffixes are written in fully vocalized Arabic texts, notably the Qurʾān or texts written for children or Arabic learners, and they are articulated when a text is formally read aloud, but they do not survive in any spoken dialect of Arabic. Even in Literary Arabic, these suffixes are often not pronounced in pausa (al-waqf); i.e. when the word occurs at the end of the sentence, in accordance with certain rules of Arabic pronunciation. (That is, the nunation suffix -n is always dropped at the end of a sentence or line of poetry; the vowel suffix may or may not be, depending on the requirements of metre) Irab je arapski termin za sistem imenskih i pridevskih sufiksa u klasičnom arapskom jeziku. Ti sufiksi se beleže u potpuno vokalizovanim tekstovima, pre svega u Kuranu ili u tekstovima koji su napisani za decu ili namenjeni onima koji uče arapski i oni se izgovaraju kada se tekst zvanično čita naglas, ali nisu opstali ni u jednom govornom dijalektu arapskog. Čak ni na književnom arapskom ti sufiksi se često ne izgovaraju u pauzi, tj. kada se reč nađe na kraju rečenice u skladu sa odrđenim pravilima izgovora arapskog jezika. (To znači da se sufiks nunacije -n često ispušta na kraju rečenice ili poetskog stiha; samoglasničkog sufiksa može biti ali ne mora, u zavisnosti od zahteva metra.)

Kaynak Europeana Collections