Awāmil

Name: Awāmil
Author: Barkawî - author

İsim	Awāmil
Yazar	Barkawî - author
Basım Tarihi:	1180
Konu	Linguistics
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_16E1C44F2F4301FE49BF51232FCE6BC78DDCDAF6
Lokasyon	Available Online
Tarih	1180
Örnek Metin	Original paper covers with leather over edges and binding, both covers corrupting and separated from binding, linen binding untied; Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes, ink: black and red. Originalne korice od slepljenih listova hartije, kožno pojačanje preko rubova i hrpta. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim tušem. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim tušem. Klasičan arapski (KA), poznat i kao kuranski arapski, predstavlja oblik arapskog jezika koji je korišćen u književnim tekstovima iz doba Umajada i Abasida (7-9. vek n.e.). Zasniva se na srednjovekovnim dijalektima arapskih plemena. Savremeni standardni arapski (SSA) je njegov direktan potomak koji se danas koristi po čitavom arapskom svetu za pisanje i formalni govor, npr. pripremljene govore, neke radijske emisije i sadržaje nezabavnog karaktera. Dok se leksika i stilistika savremenog standardnog arapskog razlikuju od klasičnog arapskog, morfologija i sintaksa su ostale u osnovi nepromenjene iako se SSA služi nizom sintaksičkih struktura koje postoje u KA. Govorni dijalekti su se, međutim, dramatičnije promenili. Classical Arabic (CA), also known as Qur'anic Arabic, is the form of the Arabic language used in literary texts from Umayyad and Abbasid times (7th to 9th centuries). It is based on the Medieval dialects of Arab tribes. Modern Standard Arabic (MSA) is the direct descendant used today throughout the Arab World in writing and in formal speaking, for example, prepared speeches, some radio broadcasts, and non-entertaining content. While the lexis and stylistics of Modern Standard Arabic are different from Classical Arabic, the morphology and syntax have remained basically unchanged (though MSA uses a subset of the syntactic structures available in CA). The vernacular dialects, however, have changed more dramatically.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Awāmil

Yazar Barkawî - author

Basım Tarihi 1180

Konu Linguistics

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_16E1C44F2F4301FE49BF51232FCE6BC78DDCDAF6

Lokasyon Available Online

Tarih 1180

Örnek Metin Original paper covers with leather over edges and binding, both covers corrupting and separated from binding, linen binding untied; Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes, ink: black and red. Originalne korice od slepljenih listova hartije, kožno pojačanje preko rubova i hrpta. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim tušem. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim tušem. Klasičan arapski (KA), poznat i kao kuranski arapski, predstavlja oblik arapskog jezika koji je korišćen u književnim tekstovima iz doba Umajada i Abasida (7-9. vek n.e.). Zasniva se na srednjovekovnim dijalektima arapskih plemena. Savremeni standardni arapski (SSA) je njegov direktan potomak koji se danas koristi po čitavom arapskom svetu za pisanje i formalni govor, npr. pripremljene govore, neke radijske emisije i sadržaje nezabavnog karaktera. Dok se leksika i stilistika savremenog standardnog arapskog razlikuju od klasičnog arapskog, morfologija i sintaksa su ostale u osnovi nepromenjene iako se SSA služi nizom sintaksičkih struktura koje postoje u KA. Govorni dijalekti su se, međutim, dramatičnije promenili. Classical Arabic (CA), also known as Qur'anic Arabic, is the form of the Arabic language used in literary texts from Umayyad and Abbasid times (7th to 9th centuries). It is based on the Medieval dialects of Arab tribes. Modern Standard Arabic (MSA) is the direct descendant used today throughout the Arab World in writing and in formal speaking, for example, prepared speeches, some radio broadcasts, and non-entertaining content. While the lexis and stylistics of Modern Standard Arabic are different from Classical Arabic, the morphology and syntax have remained basically unchanged (though MSA uses a subset of the syntactic structures available in CA). The vernacular dialects, however, have changed more dramatically.

Kaynak Europeana Collections