Risāla fī ’imāni wāliday an-nabî

Name: Risāla fī ’imāni wāliday an-nabî
Author: Sāǧaqlî zāde - author

İsim	Risāla fī ’imāni wāliday an-nabî
Yazar	Sāǧaqlî zāde - author
Basım Tarihi:	1235
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_113472D7B712E11B1D01C0A0CD51FDAF4C0B85A9
Lokasyon	Available Online
Tarih	1235
Örnek Metin	Without covers, the manuscript binded with white threads. Neskhi script, Black ink, marks in the text and marginal notes written with black ink. Rukopis nije ukoričen. Rukopis je ušiven belim koncem. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, oznake u tekstu zapisane su crnim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim mastilom. The dispute over the right successor to Muhammad resulted in the formation of two main sects, the Sunni and the Shia. The Sunni, or "followers of the way," followed the caliphate and maintained the premise that any devout Muslim could potentially become the successor to Muhammad if accepted by his peers. The Shia, however, maintain that only the person selected by God and announced by the Prophet could become his successor, thus Ali became the religious authority for the Shia people. Militarily established and holding control over the Umayyad government, many Sunni rulers perceived the Shia as a threat – both to their political and religious authority. Rasprava o pravom nasledniku Muhameda dovela je do obrazovanja dveju glavnih sekti, sunita i šiita. Suniti ili sledbenici puta, sledili su halifat i zadržali premisu da svaki pobožni musliman može potencijalno postati Muhamedov naslednik ako ga prihvate njegovi sunarodnici. Šiiti, međutim, smatraju da samo onaj koga odabere Bog i koga imenuje prorok može postati njegov naslednik pa je tako Ali postao verski autoritet zaštite. Mnogi sunitski vladari, koji su postavljeni uz pomoć vojske i vladali u umajadskoj državi, doživljavali su šiite kao pretnju, kako njihovom političkom tako i verskom autoritetu.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Risāla fī ’imāni wāliday an-nabî

Yazar Sāǧaqlî zāde - author

Basım Tarihi 1235

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_113472D7B712E11B1D01C0A0CD51FDAF4C0B85A9

Lokasyon Available Online

Tarih 1235

Örnek Metin Without covers, the manuscript binded with white threads. Neskhi script, Black ink, marks in the text and marginal notes written with black ink. Rukopis nije ukoričen. Rukopis je ušiven belim koncem. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, oznake u tekstu zapisane su crnim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim mastilom. The dispute over the right successor to Muhammad resulted in the formation of two main sects, the Sunni and the Shia. The Sunni, or "followers of the way," followed the caliphate and maintained the premise that any devout Muslim could potentially become the successor to Muhammad if accepted by his peers. The Shia, however, maintain that only the person selected by God and announced by the Prophet could become his successor, thus Ali became the religious authority for the Shia people. Militarily established and holding control over the Umayyad government, many Sunni rulers perceived the Shia as a threat – both to their political and religious authority. Rasprava o pravom nasledniku Muhameda dovela je do obrazovanja dveju glavnih sekti, sunita i šiita. Suniti ili sledbenici puta, sledili su halifat i zadržali premisu da svaki pobožni musliman može potencijalno postati Muhamedov naslednik ako ga prihvate njegovi sunarodnici. Šiiti, međutim, smatraju da samo onaj koga odabere Bog i koga imenuje prorok može postati njegov naslednik pa je tako Ali postao verski autoritet zaštite. Mnogi sunitski vladari, koji su postavljeni uz pomoć vojske i vladali u umajadskoj državi, doživljavali su šiite kao pretnju, kako njihovom političkom tako i verskom autoritetu.

Kaynak Europeana Collections