Ḥawāš ‘alā š-šarḥi l-mansūb ilā ‘Iṣām ad-Dīn Ibrāhīm

Name: Ḥawāš ‘alā š-šarḥi l-mansūb ilā ‘Iṣām ad-Dīn Ibrāhīm
Author: as-Samarqandî, Abu al-Qāsim al-Laythî - author

İsim	Ḥawāš ‘alā š-šarḥi l-mansūb ilā ‘Iṣām ad-Dīn Ibrāhīm
Yazar	as-Samarqandî, Abu al-Qāsim al-Laythî - author
Basım Tarihi:	1080
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_EC5258E69B7B5B2D39E5C152F8A86B447A1A8978
Lokasyon	Available Online
Tarih	1080
Örnek Metin	Original paper and leather covers, front cover separated from binding, linen binding. Certain terms and marks in the text underlined with red ink. Interlinear and marginal notes written with black ink. Originalne tvrde korice od slepljenih listova hartije presvučene kožom. Prednja korica je otkinuta od poveza. Platneni povez. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, pojedini izrazi u tekstu su podvučeni crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom. By the time Jesus was born, the Jews used either the Jewish dialectical version of Aramaic or Greek for most of their writings and in daily life. Similarly, the Aramaic dialect of the city of Edessa, known as Syriac, became the language used by the Christian communities east of Constantinople. Old civilizations had arisen on the southern fringe of the Arabian peninsula, built on the profits of trade and commerce in the area, particularly the long-distance incense trade. Do vremena kada je Isus rođen, Jevreji su za prepisku i u dnevnom životu koristili ili jevrejski dijalekat aramejskog ili grčki. Slično tome, aramejski dijalekat grada Edesa, poznat kao sirijački ili sirski, postao je jezik koji koriste hrišćanske zajednice istočno od Carigrada. Stare civilizacije su nastale na južnom obodu Arabijskog poluostrva, izrasle na dobiti od trgovine i razmene u toj oblasti, naročito trgovina tamjanom na velike daljine.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Ḥawāš ‘alā š-šarḥi l-mansūb ilā ‘Iṣām ad-Dīn Ibrāhīm

Yazar as-Samarqandî, Abu al-Qāsim al-Laythî - author

Basım Tarihi 1080

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_EC5258E69B7B5B2D39E5C152F8A86B447A1A8978

Lokasyon Available Online

Tarih 1080

Örnek Metin Original paper and leather covers, front cover separated from binding, linen binding. Certain terms and marks in the text underlined with red ink. Interlinear and marginal notes written with black ink. Originalne tvrde korice od slepljenih listova hartije presvučene kožom. Prednja korica je otkinuta od poveza. Platneni povez. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, pojedini izrazi u tekstu su podvučeni crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom. By the time Jesus was born, the Jews used either the Jewish dialectical version of Aramaic or Greek for most of their writings and in daily life. Similarly, the Aramaic dialect of the city of Edessa, known as Syriac, became the language used by the Christian communities east of Constantinople. Old civilizations had arisen on the southern fringe of the Arabian peninsula, built on the profits of trade and commerce in the area, particularly the long-distance incense trade. Do vremena kada je Isus rođen, Jevreji su za prepisku i u dnevnom životu koristili ili jevrejski dijalekat aramejskog ili grčki. Slično tome, aramejski dijalekat grada Edesa, poznat kao sirijački ili sirski, postao je jezik koji koriste hrišćanske zajednice istočno od Carigrada. Stare civilizacije su nastale na južnom obodu Arabijskog poluostrva, izrasle na dobiti od trgovine i razmene u toj oblasti, naročito trgovina tamjanom na velike daljine.

Kaynak Europeana Collections