Ta‘rīfāt

Name: Ta‘rīfāt
Author: ibn ‘Abd ar-Raḥmān, Yūnus - author

İsim	Ta‘rīfāt
Yazar	ibn ‘Abd ar-Raḥmān, Yūnus - author
Basım Tarihi:	1585
Konu	Arabic language
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_00C9640C27515C75E5524BDF8A0612A7325C14B1
Lokasyon	Available Online
Tarih	1585
Örnek Metin	Place of accomplishment: Madrasa of Sultan Süleyman Rukopis prepisan u medresi sultana Sulejmana. Original paper covers with miqlab, leather over edges, binding and miqlab; linen binding. Neskhi script, black ink, titles of chapters and marks in the text noted with black and red ink. Name of the previous owner of the waquf: Ahmad Efendi Ibn al-Hāgg Ya‘qūb Aġa, sealed marks with his name: 1a, 12a, 22a, 31a, 37a, 47a, 58a, 68a, 79a. Originalne korice od slepljenih listova hartije s preklopom na zadnjoj korici, kožno pojačanje na rubovima, preko hrpta i preklopa. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, naslovi poglavlja i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim i crvenim tušem. Ime nekadašnjeg vlasnika vakufa: Aḥmad Efendi Ibn al-Hāgg Ya‘qūb Aġa, pečati sa njegovim imenom: 1a, 12a, 22a, 31a, 37a, 47a, 58a, 68a, 79a. There are some observations on what is probably the most critical difference between Arabic and most major modern European languages, not just English. This is the fact that Arabic is a "diglossic" language. Diglossia is a term meaning "two tongues". It was popularized by the Stanford University linguist Charles Ferguson in an important 1959 article where he described systematically for the first time a phenomenon that has existed throughout the history of human language (though not all the time in every linguistic community): the presence of two distinct languages, with separate syntactic and morphological structures, as part of the essential linguistic repertoire of a given single speech community. Postoje neka zapažanja u čemu je verovatno najupečatljivija razlika između arapskog i velike većine savremenih evropskih jezika, ne samo srpskog. U pitanju je činjenica da je arapski jezik diglosije. Diglosija je termin koji znači dva jezika. Popularisao ga je Čarls Ferguson, lingvista sa Stenfordskog univerziteta u važnom članku objavljenom 1959. gde se prvi put sistematski opisuje fenomen koji se provlači kroz čitavu istoriju ljudskog jezika (mada ne uvek i u svim jezičkim zajednicama): prisustvo dvaju različitih jezika sa odvojenom sintaksičkom i morfološkom strukturom, kao dela suštinskog lingvističkog repertoara određene jezičke zajednice.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Ta‘rīfāt

Yazar ibn ‘Abd ar-Raḥmān, Yūnus - author

Basım Tarihi 1585

Konu Arabic language

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_00C9640C27515C75E5524BDF8A0612A7325C14B1

Lokasyon Available Online

Tarih 1585

Örnek Metin Place of accomplishment: Madrasa of Sultan Süleyman Rukopis prepisan u medresi sultana Sulejmana. Original paper covers with miqlab, leather over edges, binding and miqlab; linen binding. Neskhi script, black ink, titles of chapters and marks in the text noted with black and red ink. Name of the previous owner of the waquf: Ahmad Efendi Ibn al-Hāgg Ya‘qūb Aġa, sealed marks with his name: 1a, 12a, 22a, 31a, 37a, 47a, 58a, 68a, 79a. Originalne korice od slepljenih listova hartije s preklopom na zadnjoj korici, kožno pojačanje na rubovima, preko hrpta i preklopa. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, naslovi poglavlja i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim i crvenim tušem. Ime nekadašnjeg vlasnika vakufa: Aḥmad Efendi Ibn al-Hāgg Ya‘qūb Aġa, pečati sa njegovim imenom: 1a, 12a, 22a, 31a, 37a, 47a, 58a, 68a, 79a. There are some observations on what is probably the most critical difference between Arabic and most major modern European languages, not just English. This is the fact that Arabic is a "diglossic" language. Diglossia is a term meaning "two tongues". It was popularized by the Stanford University linguist Charles Ferguson in an important 1959 article where he described systematically for the first time a phenomenon that has existed throughout the history of human language (though not all the time in every linguistic community): the presence of two distinct languages, with separate syntactic and morphological structures, as part of the essential linguistic repertoire of a given single speech community. Postoje neka zapažanja u čemu je verovatno najupečatljivija razlika između arapskog i velike većine savremenih evropskih jezika, ne samo srpskog. U pitanju je činjenica da je arapski jezik diglosije. Diglosija je termin koji znači dva jezika. Popularisao ga je Čarls Ferguson, lingvista sa Stenfordskog univerziteta u važnom članku objavljenom 1959. gde se prvi put sistematski opisuje fenomen koji se provlači kroz čitavu istoriju ljudskog jezika (mada ne uvek i u svim jezičkim zajednicama): prisustvo dvaju različitih jezika sa odvojenom sintaksičkom i morfološkom strukturom, kao dela suštinskog lingvističkog repertoara određene jezičke zajednice.

Kaynak Europeana Collections