Šarḥurisālati l-waḍ‘īya

Name: Šarḥurisālati l-waḍ‘īya
Author: as-Samarqandî, Abu l-Qāsim al-Layṯî - author

İsim	Šarḥurisālati l-waḍ‘īya
Yazar	as-Samarqandî, Abu l-Qāsim al-Layṯî - author
Basım Tarihi:	1559
Konu	Arabic language
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_AC8A59005C9AA26422D1F8847811E9969B153A77
Lokasyon	Available Online
Tarih	1559
Örnek Metin	Original work accomplished: Šabbān 888 A.H. (September 1483 AD) Mesec završetka autografa: šaban 888. A.H. (septembar 1483.) Paper covers with leather over edges and binding, linen binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink. Marginal notes, ink: black and red; text within a thin pink frame. Korice od slepljenih listova hartije, pojačane kožom preko rubova i hrpta. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim i crvenim tušem. Tekst je uokviren tankim ružičastim ramom. The Aramaic language had fewer phonemes than the Arabic, and some originally distinct Aramaic letters had become indistinguishable in shape, so that in the early writings 15 distinct letter-shapes had to do duty for 28 sounds; cf. the similarly ambiguous Pahlavi alphabet. The first surviving document that definitely uses these dots is also the first surviving Arabic papyrus (PERF 558), dated April 643, although they did not become obligatory until much later. Important texts like the Qur’ān were and still are frequently memorized, especially in Qur'an memorization, a practice which probably arose partially from a desire to avoid the great ambiguity of the script. Aramejski jezik je imao manje glasova od arapskog i neka originalna aramejska slova su poprimila isti oblik tako da je u ranim zapisima petnaest različitih slova trebalo da pokrije dvadesetosam glasova, nalik slično dvosmislenom pahlavijskom alfabetu. Najstariji dokument u kojem se konačno primenjuju te tačke, isto tako je najstariji arapski papirus (PERF 558), datiran aprila 643. godine mada one još dugo nisu bile obavezne. Važni spisi, kao što je Kuran, i dalje su se pamtili napamet, naročito Kuran što je bila praksa koja je verovatno proistekla iz želje da se izbegne izražena dvosmislenost spisa.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Šarḥurisālati l-waḍ‘īya

Yazar as-Samarqandî, Abu l-Qāsim al-Layṯî - author

Basım Tarihi 1559

Konu Arabic language

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_AC8A59005C9AA26422D1F8847811E9969B153A77

Lokasyon Available Online

Tarih 1559

Örnek Metin Original work accomplished: Šabbān 888 A.H. (September 1483 AD) Mesec završetka autografa: šaban 888. A.H. (septembar 1483.) Paper covers with leather over edges and binding, linen binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink. Marginal notes, ink: black and red; text within a thin pink frame. Korice od slepljenih listova hartije, pojačane kožom preko rubova i hrpta. Platneni povez. Neshi. Rukopis je pisan crnim tušem, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim i crvenim tušem. Tekst je uokviren tankim ružičastim ramom. The Aramaic language had fewer phonemes than the Arabic, and some originally distinct Aramaic letters had become indistinguishable in shape, so that in the early writings 15 distinct letter-shapes had to do duty for 28 sounds; cf. the similarly ambiguous Pahlavi alphabet. The first surviving document that definitely uses these dots is also the first surviving Arabic papyrus (PERF 558), dated April 643, although they did not become obligatory until much later. Important texts like the Qur’ān were and still are frequently memorized, especially in Qur'an memorization, a practice which probably arose partially from a desire to avoid the great ambiguity of the script. Aramejski jezik je imao manje glasova od arapskog i neka originalna aramejska slova su poprimila isti oblik tako da je u ranim zapisima petnaest različitih slova trebalo da pokrije dvadesetosam glasova, nalik slično dvosmislenom pahlavijskom alfabetu. Najstariji dokument u kojem se konačno primenjuju te tačke, isto tako je najstariji arapski papirus (PERF 558), datiran aprila 643. godine mada one još dugo nisu bile obavezne. Važni spisi, kao što je Kuran, i dalje su se pamtili napamet, naročito Kuran što je bila praksa koja je verovatno proistekla iz želje da se izbegne izražena dvosmislenost spisa.

Kaynak Europeana Collections