Dībāǧatu risālati Badr ar-Rašīd

Name: Dībāǧatu risālati Badr ar-Rašīd
Author: ibn Ismā’īl, ‘Umar - author

İsim	Dībāǧatu risālati Badr ar-Rašīd
Yazar	ibn Ismā’īl, ‘Umar - author
Basım Tarihi:	1089
Tür	Diğer
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_CFAC9C16758EC02B11D12ADAFAC0881DAD904E0E
Lokasyon	Available Online
Tarih	1089
Örnek Metin	Original work accomplished: middle of Šawwāl 1010 A.H. (April 1602 AD) Datum završetka autografa: sredina šavala 1010. A.H. (april 1602. n.e.) Redaction accomplished: 6th Safar 1059 A.H. (February 1649 AD) Datum završetka redakcije: safar 1059. A.H. (februar 1649. n.e.) Place of accomplishment: Teki of ḥakīm Çelebî, Qusṭanṭīnīya (Constantinople) Mesto završetka prepisa: tekija Hakima Čelebija (Hakim Galabi) Original paper covers, front cover separated from binding, linen binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink. Marginal notes, ink: black and red. Originalne korice od kartona. Prednja korica istrgnuta od poveza. Platneni povez. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom. The Succession to Muhammad concerns the various aspects of successorship of Muhammad after his death, comprising who might be considered as his successor to lead the Muslims, how that person should be elected, the conditions of legitimacy, and the role of successor. Different answers to these questions have led to emerging several divisions in Muslim community since the first century of Muslim history. From a historic viewpoint, with Muhammad's death in AD 632, disagreement broke out over who should succeed him as leader of the Muslim community. Umar (Umar ibn al-Khattab), a prominent companion of Muhammad, nominated Abu Bakr. Others added their support and Abu Bakr was made the first caliph. This choice was disputed by some of Muhammad's companions, who held that Ali (Ali ibn Abi Talib), his cousin and son-in-law, had been designated his successor. Nasleđivanje Muhameda podrazumeva razne aspekte nasleđivanja predvodništva posle njegove smrti gde se razmatra ko bi mogao biti njegov naslednik koji će povesti muslimane, kako bi taj čovek trebalo da se izabere, koji su uslovi legitimiteta i uloga naslednika. Različiti odgovori na ta pitanja doveli su do nastanka nekoliko podela muslimanske zajednice još od prvog veka islamske istorije. Sa istorijskog stanovišta, posle Muhamedove smrti 632. godine, došlo je do neslaganja ko će ga naslediti kao vođa islamske zajednice. Umar (Umar ibn al-hatab), istaknuti pratilac Muhameda, imenovao je Abu Bakra. Drugi su pružili podršku i Abu Bakr je postao prvi halifa. Taj izbor su osporili neki Muhamedovi pratioci koji su smatrali da je Ali (Ali ibn Abi Talib), njegov rođak i zet, predodređen da mu bude naslednik.
Kaynak	Europeana Collections

Kaynağa git Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi Pompeu Fabra University Library

Aramaya Dön

Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kaynağa git

Dībāǧatu risālati Badr ar-Rašīd

Yazar ibn Ismā’īl, ‘Umar - author

Basım Tarihi 1089

Tür Diğer

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_CFAC9C16758EC02B11D12ADAFAC0881DAD904E0E

Lokasyon Available Online

Tarih 1089

Örnek Metin Original work accomplished: middle of Šawwāl 1010 A.H. (April 1602 AD) Datum završetka autografa: sredina šavala 1010. A.H. (april 1602. n.e.) Redaction accomplished: 6th Safar 1059 A.H. (February 1649 AD) Datum završetka redakcije: safar 1059. A.H. (februar 1649. n.e.) Place of accomplishment: Teki of ḥakīm Çelebî, Qusṭanṭīnīya (Constantinople) Mesto završetka prepisa: tekija Hakima Čelebija (Hakim Galabi) Original paper covers, front cover separated from binding, linen binding. Neskhi script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink. Marginal notes, ink: black and red. Originalne korice od kartona. Prednja korica istrgnuta od poveza. Platneni povez. Neshi. Rukopis pisan crnim mastilom, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom. The Succession to Muhammad concerns the various aspects of successorship of Muhammad after his death, comprising who might be considered as his successor to lead the Muslims, how that person should be elected, the conditions of legitimacy, and the role of successor. Different answers to these questions have led to emerging several divisions in Muslim community since the first century of Muslim history. From a historic viewpoint, with Muhammad's death in AD 632, disagreement broke out over who should succeed him as leader of the Muslim community. Umar (Umar ibn al-Khattab), a prominent companion of Muhammad, nominated Abu Bakr. Others added their support and Abu Bakr was made the first caliph. This choice was disputed by some of Muhammad's companions, who held that Ali (Ali ibn Abi Talib), his cousin and son-in-law, had been designated his successor. Nasleđivanje Muhameda podrazumeva razne aspekte nasleđivanja predvodništva posle njegove smrti gde se razmatra ko bi mogao biti njegov naslednik koji će povesti muslimane, kako bi taj čovek trebalo da se izabere, koji su uslovi legitimiteta i uloga naslednika. Različiti odgovori na ta pitanja doveli su do nastanka nekoliko podela muslimanske zajednice još od prvog veka islamske istorije. Sa istorijskog stanovišta, posle Muhamedove smrti 632. godine, došlo je do neslaganja ko će ga naslediti kao vođa islamske zajednice. Umar (Umar ibn al-hatab), istaknuti pratilac Muhameda, imenovao je Abu Bakra. Drugi su pružili podršku i Abu Bakr je postao prvi halifa. Taj izbor su osporili neki Muhamedovi pratioci koji su smatrali da je Ali (Ali ibn Abi Talib), njegov rođak i zet, predodređen da mu bude naslednik.

Kaynak Europeana Collections