Yazar
al-Ǧāmî, ‘Abd ar-Raḥmān - author
Basım Tarihi
1050
Tür
Diğer
Dil
Arapça
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Pompeu Fabra Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası
cdi_europeana_collections_9200126_EFAD4A2F7781DB232A4886A38809D4FE397785EE
Lokasyon
Çevrimiçi Olarak Kullanılabilir
Tarih
1050
Örnek Metin
Tamamlandığı yer: Kusṭanṭīnīya (Konstantinopolis) Yapılan orijinal eser: 11. Ramazan H. 897 (MS Temmuz 1492) İmzanın tamamlanma tarihi: Ramazan 897 H. (Temmuz 1492 MS) Kenarları deri ve ciltli orijinal kağıt kapaklar, keten ciltleme, ilk iki folyo yakın zamanda kopyalanıp ön kapak için ciltlendi. Neşhi yazısı, siyah mürekkep, kırmızı mürekkeple yazılan metindeki bazı terim ve işaretler. Satır arası ve kenar notları, mürekkep: siyah ve kırmızı. İnce kırmızı bir çerçeve içindeki metin. Kenarları deri kaplı orijinal karton kapaklar ve ciltleme, kumaş ciltleme, ilk iki sayfa yakın zamanda yeniden yazılmış ve ön kapak için ciltlenmiştir. Neşi, siyah mürekkeple, metindeki bazı terim ve işaretler kırmızı mürekkeple yazılmıştır. Satır aralarında ve kenarlarda yer alan notlar siyah ve kırmızı mürekkeple yazılmıştır. Metin ince kırmızı bir çerçevenin içindedir. Arapçada gramer ("kurallar" anlamına gelir), 700'lerin sonlarında gelişmeye başladı. Bilinen en eski Arapça dilbilgisi uzmanı Abd Allah ibn Abi Isaq'tır. Birbirini takip eden üç kuşak gramercinin çabaları, İranlı alim Sibaveyhi'nin kitabıyla sonuçlandı. Ebu Bişr Amr ibn Uthmanibn Qanbar Al-Bishri (namı diğer: Sibawayh), yaklaşık olarak doğmuş Fars kökenli bir dilbilimciydi. 760 yılında İran'ın Fars vilayetinin Bayza (eski Nesayak) kasabasında, yine Fars'ta bulunan Şiraz'da H. 180 (796-797) civarında vefat etmiştir. Kendisi en eski dilbilgisi uzmanlarından biriydi ve çalışmaları artık güvenilir bir referans olarak algılanıyor, bu nedenle klasik Arap dilinin evrensel olarak uygulanan dilbilgisi kuralları ve onun Arapça fonetik açıklamaları bugün şimdiye kadar yapılmış en kesin çalışmalar olarak kabul ediliyor ve bu da bazılarının onu Panini ile karşılaştırmasına yol açıyor. Arapça grameri (ar. qawaid, kurallar anlamına gelir) milatımızın sekizinci yüzyılın sonlarında ilerleme kaydetmiştir. Arap dilinin bilinen en eski grameri Abdullah ibn Abi Isaq'tır. Sonraki üç kuşak gramercinin çabaları, İranlı bilgin Sibavejhi'nin kitabıyla sonuçlandı. Abu Bişr Amribn Uthman ibn Qanbar Al-Bishri (yani Sibawayh) (Farsça'da Sibuyeh, Arapça'da Sibawayh), 760 civarında doğmuş, Fars kökenli bir dilbilimciydi. e. İran'ın Fars vilayetinin Bajza (eski adıyla Nesajak) şehrinde öldü ve yine Fars vilayetinde Şiraz'da H. 180 (MS 796-797) civarında öldü. Kendisi ilk dilbilgisi uzmanlarından biriydi ve çalışmaları bugün güvenilir bir referans olarak kabul ediliyor; dolayısıyla klasik Arapça'da evrensel olarak uygulanan dilbilgisi kuralları ve onun Arapça'nın fonetik tanımı bugün dilbilim tarihinin en kesin tanımları olarak kabul ediliyor ve bu da bazılarının onu Panini ile karşılaştırmasına yol açıyor.
Kaynak
Europeana Collections
