نویسنده
موزه علی الحافظ شماره قطعه: میکستوس 324 مواد و فنون ساخت قطعه: مرکب، رنگ و طلا روی کاغذ. طرح نستعلیق با 17 سطر در هر صفحه ابعاد: 345 x 230 میلی متر (213 x 140 میلی متر)، 297 صفحه دوره/سلسله: صفوی محل تولید: احتمالاً قزوین صحافی: صحافی با روکش توپی با خط نشانه گذاری/چرم چرمی تزیین شده با رنگ قرمز. مدال های طلای گل. احتمالاً در نیمه دوم قرن شانزدهم در قزوین ساخته شده است. چاپ لاکی روی هر دو جلد کتاب با یک قاب طلایی به شکل حرف S و Y احاطه شده است.
نویسنده اورجینال
علي الحافظالرقم المتحفي للقطعة مواد وتقنيات صنع القطعةحبر ، لون وذهب على ورق تخطيط بالنستعليق بـ سطر في الصفحة الواحدةأبعاد القطعة مم مم ، صفحةالفترةالأسرة الحاكمةالصفويمكان الإنتاجمن المحتمل قزوينتجليدإن التجليد المطلي بالكر ذو قطعة التحديد طيه التعليم له ظهر بني محمر مجدد من الجلد والمزخرف برصائع ذهبية مزهرة مختومة مطبوعة وربما صنع في النصف الثاني من القرن السادس عشر في قزوين وطباعة اللكر على كلا الغطائين للكتاب محاطة بإطار ذهبي بشكل حرف ويوجد عصابات بشكل غيوم صينية وترتيب الرصيعة ف
تاریخ انتشار
984 ق / 1576 - 77 م
محل انتشار
احتمالا خزر -
کتابخانه ملی اتریش (ANL)
موضوع
جوهر، رنگ و طلا روی کاغذ. طرح نستعلیق با 17 سطر در هر صفحه
نوع
دیگر
زبان
نامشخص
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
ابعاد فیزیکی
345 × 230 مم (213 × 140 مم ) ، 297 صفحة
کتابخانه
Museum With No Frontiers
شناسه دارایی کتابخانه
Mixtus 324
شماره ثبت
object;EPM;at;Mus24;14;ar
محل کتابخانه
کتابخانه ملی اتریش (ANL)
تاریخ
984 ق / 1576 - 77 م
یادداشتها
کتاب معروف عجایب المخلوقات و غرایب موجودات را ابویحیی زکریا بن محمد قزوینی (600-682ق/1203-1283م) به زبان عربی نوشته است. این نسخه فارسی متعلق به قرن هفدهم که شاهکار غرابت نامیده میشود، بنا بر اطلاعات نسخکننده، در ماه شوال سال 984 هجری قمری توسط خوشنویس علی الحافظ در دوره صفویه در قزوین قرار گرفته است. این دوره مربوط به ماه دسامبر-ژانویه سال 1576-1577 است. وجود دو مهر از صاحبان عرب و همچنین نوشتههای ونزلاوس رزوفسکی (1765-1831) نشان میدهد که این نسخه بخشی از مجموعههای قبلی قبل از تصرف آن توسط کتابخانه ملی اتریش در سال 1831 بوده است. احتمالاً نسخه خطی دارای صحافی لاکی/لاکی معاصر از دوره صفویه است. پیش از این متن که به خط نستعلیق نوشته شده، یک فتح/مقدمه با تزیینات فراوان و به دنبال آن مینیاتورهای نیم صفحه یا کوچکتر به شماره 488 آمده است. نسخه خطی تمام نشده است، زیرا عناصر خاصی وجود دارد که طیفی از رنگهای مختلف را شامل میشود و کیفیت نقاشیها نشان میدهد که ممکن است در ترکیه عثمانی بازسازی و جمعآوری شده باشد. اما از نظر سبک می توان گفت که منشأ آن از قزوین است که پایتخت صفویان شده است و شاید بتوان تاریخ آن را از دوره ای دانست که شاه طهماسب، حاکم، علاقه خود را به جنبه های هنری کتاب ها از دست داده بود که منجر به تغییر حمایت از این نوع هنر برای اشراف شد. به همین دلیل احتمالاً این نسخه خطی برای فخر سفارش داده شده است و عناصری از سبک نقاشی شیرازی نیز به چشم می خورد و شبیه نسخه خطی سال 1549 سعید است (مجموعه های کتابخانه بریتانیا 24944، ص 2v-3r).
متن نمونه
ترزا زیچکین «ابو یحیی زکریا بن محمد القزوینی / شاهکار غریبی» در مجموعههای هنر اسلامی را کاوش کنید. موزه بدون مرز، 2026. https://islamicart.museumwnf.org/database_item.php?id=object;EPM;at;Mus24;14;ar
Cilt
The lacquer binding with a flap has a renewed reddish-brown leather spine, which is decorated with florals and stamped golden medallions. It was possibly created in the second half of the 16th-century in Qazwin. The lacquer painting on both covers is enclosed by a golden frame of S-shaped, stylised Chinese cloud bands. The medallion arrangement within shows pendants and corners spandrels, indicated by delicate gold lines and palmette flower tendrils. Around this medallion, a rich garland of large flowers in the Safavid style is depicted in various colours such as yellow, vermillion, light blue and white. The doublures on the inside are also made of reddish-brown leather framed by gold lines. The central pointed medallion and the corner spandrels feature a delicate gold filigree painting of leafy vines and arabesques over dark blue, vermilion and turquoise-green paper.
Bu sayfanın künyesi
Prepared by:Theresa ZISCHKIN
Seçili bibliyografya
Duda, Dorothea,Islamische Handschriften I. Persische Handschriften, Die illuminierten Handschriften und Inkunabeln der Österreichischen Nationalbibliothek, vol. 4, Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1983: 160-170.