Yazar
Meriç, Büşra
Basım Tarihi
2022-06-21 T11:50: Khaz
Konu
Türkiye'de konut, Apartmanlar, Mekansal organizasyonlar, Mekan dizimi
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
54b6730f-3f53-45c0-a690-c84fbc3d196f
Lokasyon
Mimarlık Bölümü
Tarih
2022-06-21 T11:50: Khaz
Örnek Metin
Bu çalışma, modernleşen Türk apartman tipi konutlarında mekansal düzenlemenin altyapı, mevzuat, teknolojik ve sosyal faktörlere bağlı olarak nasıl geliştiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, 1950-2020 yılları arasında İstanbul'daki apartman tipi konutların mekansal konfigürasyonlarındaki çeşitliliğe ve sözdizimsel dönüşümler, anlamsal değerler ve tarihsel kırılma noktaları arasındaki ilişkiye ışık tutmaktır. Konut iç mekanlarındaki dönüşümün dış etkenlerin yanı sıra toplumsal dönüşümlerle de bağlantılı olduğu açıktır. Türkiye'deki konut politikaları, sanayileşme, inşaat malzemelerinde standardizasyon ve seri üretime geçiş, apartmanlaşma, ev yaşamında modernleşme, aile yapısındaki değişim ve bunların iç mekana etkileri bu çalışmada önemli ölçüde ele alınmaktadır. Ayrıca teorik tartışma bölümünde mekânın anlamı, toplum – mekân ve konutun oluşumu ele alınmaktadır. Örnek olay çalışması olarak, mahallede ilk apartman tipi konutların görüldüğü 1950'li yıllardan 2020 yılına kadar İstanbul-Feneryolu konutlarının mekânsal kurgusunda yaşanan dönüşümler incelenmektedir. Konut formlarındaki değişimin radikal nedeni olan dış etkenler kırılma noktası olarak tanımlandı ve yetmiş yıllık dönemi 4 döneme ayırdı. Bu dönemler 1950-1965, 1965-1980, 1980-2000 ve 2000-2020’dir. Syntax 2D yazılımı ile yapılan analizlerde ortalama izovist alan, çevre, kompaktlık, dairesellik, radyal ortalama, standart sapma, ortalama derinlik ve entegrasyon parametreleri kullanılmaktadır. Konutlar dört dönem ve her daire için Yaşam Alanı, Yatak Odası Alanı ve Hizmet Alanı olmak üzere üç işlevsel alan üzerinden inceleniyor. İşlevsel alanların sözdizimsel değerleri ile dönemlerin altyapısal, yasal, teknolojik ve sosyal faktörleri arasında ilişki kurulur. Bunun bir örneği yaşam alanının plan şemasında merkezi bir önem kazanması ve sosyalleşmenin en yüksek olduğu birim haline gelmesidir. Servis alanında ise planlama şemasındaki tek çoklu geçirgen birim olan 'koridor' adı verilen yeni bir birim ortaya çıktı. Ayrıca mutfak gibi sosyal mekanların öneminin artmasıyla birlikte Hizmet Alanı'nın ortalama derinlik değeri dışında genel olarak sözdizimsel değerleri de arttı. Arazi taksim çalışmaları nedeniyle arazi geometrisine uygun, rasyonel plan çözümleri üretildi. Bunun sonucunda, ısıtma sistemleri, internet ve akıllı telefonların devreye girmesiyle konut kullanıcıları yatak odası alanlarında bireysel olarak vakit geçirse de yatak odası alanları derinlik değeri yüksek ikincil birimler haline geldi. Kısaca bu çalışma, apartman tipi konutların Yaşam Alanı, Hizmet Alanı ve Yatak Odası Alanındaki sözdizimsel dönüşümün altyapı, yasal, teknolojik ve sosyal faktörlerle ilişkisini irdelemektedir. Bu sunma amacı, 1950-2020 yılları arasında İstanbul'daki apartman tipi konutların mekansal konfigürasyonlarındaki çeşitliliğe, sözdizimisel (sözdizimsel) dönüşümler ve anlamsız değerler arasındaki değişimler ve anlık kırılma noktalarına ışık tutmaktır. Konut iç mekanlarındaki görünümlerin dış etkenlerinin yanı sıra toplumsal dönüşümlerle de bağlantılı olduğu. Türkiye'de konut politikaları, sanayileşme, yapı malzemelerinde standartlaşma ve seri üretime geçiş, apartmanlaşma, ev yaşamında modernleşme, aile yapısındaki değişim ve bunların iç mekâna etkileri tez kapsamında dikkate alınarak dikkate alınmıştır. Ayrıca teorik tartışma bölümünün mekânın anlamı, toplum-mekân ilişkileri ve sözün biçimlendirilmesi tartışılmaktadır. Bu tezde İstanbul-Feneryolu Mahallesindeki ilk apartman tipi konutların 1950'lerden 2020 yılına kadar olan apartman tipi konutların mekânsal konfigürasyonundaki dönüşümleri gerçekleştirilmektedir. Konut formlarındaki değişimin radikal olayı olan dış kısımlar, birer kırılma noktaları olarak belirlenmiş ve henüz yıllık süreç dört aralıklarla ayrılmıştır. Bu dönemler 1950-1965, 1965-1980, 1980-2000 ve 2000-2020'dir. 2D yazılımı ile yapılan analizlerde ortalama eş görüş alanı (ortalama izovist alan), çevre (çevre), kompaktlık (kompaktlık), dairesellik (dairesellik), radyal ortalama (radyal ortalama), standart sapma (standart sapma), ortalama derinlik (ortalama derinlik) ve integrasyon (integrasyon) kullanılmaktadır. Konutlar, Yaşam Alanı, Yatak Odası Alanı ve Hizmet Alanı olmak üzere üç fonksiyonel alan ve dört dönem üzerinden daire şeklindedir. Değiştirilebilen söz dizimi değerleri ile dönemin altyapısal, yasal, teknolojik ve sosyal faktörler arasında ilişki kurulmuştur. Örneğin; Yaşam Alanı plan güncellemesinde merkezi bir önem kazandı ve sosyalleşmenin en yüksek olduğu birim haline geldi. Hizmet Alanı'nda, planlama programındaki tek "çok geçirgen" ve yeni bir birim olan 'koridor' ortaya çıktı. Ayrıca mutfak gibi sosyal mekânların artmasıyla birlikte ortalama derinlik değeri dışında Hizmet Alanının söz dizimsel değerleri genel olarak özellikleri. Parselasyon çalışmaları nedeniyle arazi geometrisine uygun ve akılcı plan çözümleri geliştirildi. Bunun sonucunda ısıtma sistemleri, internet ve akıllı telefonların devralınması ile konut kullanıcılarının yatakların bireysel olarak zaman harcaması, yatak odalarının derinlik değeri bolluğunun yüksek birimler haline getirilmesi sağlandı. Özetle bu çalışma apartman tipi konutların Yaşam Alanı, Hizmet Alanı ve Yatak Odası Alanındaki sözdizimsel altyapısal, yasal, teknolojik ve sosyal değişkenlerle ilişkileri delemektedir.
