Yazar
Barata, Özge
Basım Tarihi
2022-10-11T11:32:34Z
Konu
Çocukların uyku davranışları, Mizaç, Ebeveynlik stresi, Yatma zamanı rutinleri
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
5c9b398c-82cf-426f-b149-c8fbfa65c903
Lokasyon
Psikoloji Bölümü
Tarih
2022-10-11T11:32:34Z
Örnek Metin
Bu çalışma, çocukların mizacının (tepkisellik, sebat ve ritmiklik), ebeveynlik stresinin ve uyku vakti rutinlerinin, COVID-19 salgını sırasında Türk çocuklarının uyku davranışlarına doğrudan ve dolaylı katkılarını inceledi. Ayrıca bu çalışma aynı zamanda ebeveynlik stresinin çocukların mizacı ve yatma zamanı rutinleri arasındaki düzenleyici rolünü de incelemiştir. Örneklem 16 ila 84 ay arasında çocuğu olan 313 anneden oluşuyordu (Ort. = 52.42, SD= 12.36). Anneler çocuklarının uyku davranışlarını, uyku vakti rutinlerini, ebeveynlik stresini ve çocuklarının mizacını bildirdi. Doğrudan, dolaylı ve düzenleyici etkileri test etmek için çok değişkenli yol analizleri yapıldı. Sonuçlar ebeveynlik stresinin çocukların uyku davranışlarıyla olumsuz ilişkili olduğunu gösterdi. Ayrıca yatma vakti rutin ortamlarının tutarlılığının çocukların uyku davranışlarıyla pozitif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Dolaylı ilişkiler için çocukların mizacı (ritmiklik ve tepkisellik), yatma zamanı rutinlerinin tutarlılığı yoluyla dolaylı olarak çocukların uyku davranışlarıyla ilişkilendirildi. Düzenleyici etkiler için, ebeveynlik stresi, yatma vakti rutin davranışlarının kalıcılığı ve tutarlılığı arasındaki ilişkiyi yönetti. Ayrıntılı olarak, sebat, ebeveynlik stresinin varlığında tutarlı yatma zamanı rutin davranışları için koruyucu bir faktör olarak görev yaptı. Bulgular, çocukların uyku davranışları için çocuk mizacının, ebeveynlik stresinin ve yatma vakti rutinlerinin öneminin altını çiziyor. Bulguların sonuçları, önceki araştırmalar ve insan gelişiminin biyoekolojik modeli (Bronfenberenner & Morris, 2007) ışığında, bunların COVID-19 salgını sırasındaki işleyişi göz önünde bulundurularak tartışılmıştır. Mevcut çalışma, çocukların mizacının (tepkisellik, sebatkârlık ve ritmiklik), rutin ebeveynlerin stresinin ve uyku zamanlarının COVİD-19 sırasında Türk uykudayken ve hayatta olduklarını incelemekteydi. Bunun yanında, bu ebeveyn çalışmalık stresinin, çocukların mizaçları ve yatma zamanı rutinleri arasında rol aldığı rol de incelendi. Örneklem, 16 ila 84 ay arasında çocuğu olan 313 anneden oluşmuştur (Ort. = 52.42, SS= 12.36). Anneler, kalıcı uyku davranışlarını, çocukların uyku rutinlerini, ebeveynlik stresini ve çocukların mizacını değerlendirmişlerdir. Doğrudan, dolaylı ve etkileşimsel etkileri test etmek için çok değişkenli yol analizleri yapılmıştır. Sonuçlar, ebeveynlik stresinin çocukların uykunun bozulmasıyla olumsuzlaştığını gösteriyor. Ayrıca, yatma süresi rutin ortamlarının gelişiminin, çocukların uyku süresi ile pozitif olarak büyüme gösterdiği görülmektedir. Dolaylı satışlarda, çocukların mizacının (ritmiklik ve tepkisellik), yatma zamanlarının işlemleri yoluyla çocukların uykularının yayılmasıyla dolaylı olarak mevcut olduğu görülmüştür. Denetleyici etkilerde, ebeveynin rutinlik stresinin yatmadan önce gerçekleşmesinin sağlanması ve sebatkârlık arasında sürekli olarak denetlendiği mevcuttu. Detaylı olarak sebatkârlık, ebeveynlik stresinin devamının yatma zamanı rutin için bir koruma faktörü olarak hizmet vermiştir. Bulgular, çocukların uyku durumu için çocuk mizacının, ebeveynlik stresinin ve uyku zamanı rutinlerinin genişletildiğini vurgulamaktadır. Sonuçlar önceki araştırmaların ve insan gelişiminin Biyoekolojik m-Modelinin (Bronfenberenner & Morris, 2007) bölümleri, COVID-19 salgını sırasındaki süreklilik göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
